جمهوری اسلامی، بلکه چند حزب باشد و رقابت سالم میان آن ها خود سازنده است. همان طوری که قرآن هم می گوید فاستبقوا الخیرات. ما نمی گوییم تنها یک حزب باشد، بلکه می گوییم برای به هم پیوستگی جامعه تشکل یک ضرورت است.

البته، یک وقت مثل امروز محوری چون امام پیدا می شود که وحدت جامعه را حفظ کند. ان شاءالله خداوند امام را برای ما حفظ بفرماید، ولیکن ما بر اساس این چیز استثنایی نمی توانیم کارکنیم.

ما به ٢٠، ٣٠ سال حرکت انقلابی نیاز داریم، برای این که وحدت لازم است. امام اکنون وحدت در جامعه به وجود آورده اند.

نیروهایی که در حالت عادی نمی توانستند با یک دیگر کار کنند را امام دور هم جمع کردند، والاّ حتی مساجد با هم قبل از آمدن امام با هم اتحاد نداشتند. در سال ١٣٤٢ هم که امام بودند، وحدت بود و بعداً که ایشان تبعید شدند باز وحدت از بین رفت. دوباره وقتی در سال ٥٦ فریاد امام به صحنه آمد، دوباره هم وحدت آمد، لیکن وجود امام استثنا است.

قاعده غیر از این است، باید برای وحدت جامعه، اساسی ساخت؛ وظیفه ی حزب این است.

بنابراین، وجود یک حزب سالم برای وحدت جامعه ضروریست. ما این را در طول چند سال بعد از انقلاب دیده ایم؛ این واقعیت را ما دانسته ایم. دشمن هم دانسته است. هرچه قدر ما برای استحکام این تشکل کار می کنیم دشمن ده برابر آن برای کارشکنی فعالیت می کند؛ اول حزبی دیگر وابسته به خود در موازات حزب جمهوری اسلامی ایجاد کرد، بعد تمام رسانه های گروهی به حذف حزب پرداختند. آن قدر حزب را مطبوعات و رادیو و تلویزیون بایکوت کردند و به آن بی اعتنایی کردند که ما مجبور شدیم روزنامه را تأسیس کنیم و خدا را شکر که مجبور شدیم و روزنامه در طول انقلاب خدمات بسیار ارزنده یی داشته است.

اول، بایکوت کردند و بعد حمله را شروع نمودند ما باور نمی کردیم که کسی دیگر به شهید بهشتی چهره ی منور انقلاب، تعرض کند، ولی کردند. آن هم به آن صورت مبتذل و شدید و گسترده.

به نظر من بزرگ ترین علت برای حمله به آن شهید انتساب شان به حزب جمهوری اسلامی بود. امام هم این حزب را به کرات در آغاز تأیید کرده بودند. دشمن دید حزبی با این پشتوانه و با این دبیرکل و... خطرناک است برای او، پس حمله های زهرآگین را آغاز کرد.

این حملات هنوز هم ادامه دارد. البته، به آن وقاحت نیست، ولی ادامه دارد. من در آنها دو خطر می بینم: اول سرگرم کردن مردم به این اختلافات که عده یی انتقاد از حزب کنند و عده یی پاسخ بدهند و ما در این دوران سازندگی به این کارها مشغول شویم و خطر دیگر این که به خاطر کوبیدن حزب جمهوری اسلامی تحّزُب را می کوبند.