ساعت ٩:٣٠ صبح امروز جلسه یی با حضور فرماندهان سپاه و ارتش از جمله علی شمخانی، رحیم صفوی، غلامعلی رشید، حسن باقری، مجید بقایی، احمد غلامپور، حسین خرازی، احمد کاظمی، عزیز جعفری، محمدابراهیم همت، بزرگ زاده، بشردوست، جوادی (مهندسی قرارگاه کربلا) و علی آبادی (مهندسی قرارگاه نجف) از سپاه و سرهنگ علی صیاد شیرازی، سرهنگ قویدل، سرهنگ شاهان، سرهنگ دژکام، سرهنگ محمدی، سرهنگ حسنی سعدی، سرهنگ ذاکری و سرگرد جانگداز از ارتش تشکیل شد.

در این جلسه پس از بیان مشکلات مانور و کمبود امکانات در محدوده ی عملیاتی قرارگاه های نجف و کربلا،[١] سرهنگ صیاد شیرازی نظر فرماندهان ارتش را که پیش از این بر اجرای عملیات روی ارتفاعات فوقی بود بدین ترتیب اصلاح کرد: «برای این که عملیات زودتر آغاز شود ما در بررسی به این (نتیجه) رسیدیم که حتماً از فکه تا چزابه (به العماره) تک کنیم.»

بر اساس این سخنان، در واقع فرماندهان ارتش پس از یک دوره ی نسبتاً طولانی بحث و گفت و گو و اصرار بر اجرای عملیات در فوقی، نظر فرماندهان سپاه پاسداران را که اجرای عملیات در حد فاصل فکه - چزابه (با هدف تصرف العماره) بود، پذیرفتند.

در پی اعلام نظر فرماندهان ارتش، چند تن از فرماندهان سپاه از جمله عزیز جعفری نیز تأکید کردند که در صورت داشتن نیروی بیش تر ترجیح می دادند در بخشی از ارتفاعات فوقی که مورد نظر ارتش بود عمل کنند.

[١] عمده ترین مشکلات و کمبودهایی که در این جلسه بر آن ها تأکید شد عبارت بودند از: کمبود نفربر و شیوه ی کاربرد زرهی در عملیات؛ نیاز مبرم به عکس هوایی حداکثر تا ٤٨ ساعت قبل از عملیات؛ تمام کردن جاده های عقبه؛ نیاز به پل و پیچیدگی مانور و... (دفترچه ١٥٩، صص٧٠ - ٦٩)

پس از این که غلامعلی رشید به برخی مشکلات قرارگاه نجف[١] اشاره کرد، جلسه با شرکت فرماندهان عالی ارتش و سپاه (در حد قرارگاه) ادامه یافت.[٢]

سرهنگ صیاد شیرازی در توضیح بیش تر نظر فرماندهان ارتش گفت:

«مانوری که تا به حال طراحی شده تا این جا قطعی شود و بر این اساس باید:

· عکس هوایی را پی گیری کنیم.

· عملیات در محور جبل فوقی به دلیل مشکلات زیاد آن حذف شود.

· عملیات فریب در چیلات ٤٨ ساعت زودتر از عملیات اصلی انجام شود.[٣]

· آن دسته از یگان های درگیر از ارتش که مکانیزه ی خود را در اختیار قرارگاه مرکزی قرار می دهند باید خودشان در عملیات شرکت داشته باشند.

· یگان هایی ( از ارتش) که خارج از منطقه ی عملیات هستند، ٥٠ درصد امکانات (نفربر و مهمات بر) خود را برای عملیات در نظر بگیرند و یگان های غیر درگیر، ٧٠ تا ٨٠ درصد امکانات خود را به یگان های عملیاتی مأمور کنند.

· باید حداقل ١٣٠ دستگاه نفربر به قرارگاه نجف واگذار شود. البته، از کمپرسی هم می توان استفاده کرد.

· ارتش ١٧ دستگاه مهندسی به صورت مرکزی در اختیار قرارگاه نجف قرار دهد.

· از واحدهای دیگر غیر فعال ارتش، ٢٠ دستگاه مهندسی برای عملیات اختصاص یابد.

· ارتش مهمات مورد نیاز سپاه را امروز تحویل دهد.

· ارتش در حد مقدورات، پلاک، یخچال حمل شهدا و بی سیم تحویل تدارکات سپاه بدهد.

· هماهنگی در مورد تقسیم توپ خانه و طرح آتش انجام شود.

در پایان جلسه، مقرر گردید تاریخ اعلام آمادگی سپاه و ارتش روز ٢٦ دی ١٣٦١ باشد و در این تاریخ جلسه یی برای آخرین هماهنگی ها در قرارگاه نجف برگزار شود.[٤]

[١] مشکلات قرارگاه نجف که در این مقطع زمانی برشمرده شد به ترتیب اولویت عبارت بود از: مهندسی؛ مکانیزه؛ نبود عکس هوایی جدید از منطقه؛ کمبود نیرو و ...

[٢] علت تغییر شکل جلسه آن بود که محمدابراهیم همت فرمانده سپاه١١ قدر پیشنهاد داد تا با فرماندهان یگان های تحت امر سپاه١١ جلسه یی جداگانه برای یافتن راه حل مشکلات موجود برگزار کند تا زمینه برای تصمیم گیری در مورد مانور فراهم شود و در نهایت وی نتیجه را در پایان جلسه به طور جمع بندی شده برای تصمیم گیری نهایی اعلام کند. (با بهره برداری از مطلب ص ٧٥ دفترچه ١٥٩).

[٣] فرماندهان سپاه و ارتش قبلاً درباره ی اجرای عملیات روی ارتفاعات چیلات (غرب دهلران) به منزله ی عملیات فریب توافق کرده بودند و هدف از اجرای عملیات در آن منطقه این بود که علاوه بر تجزیه ی قوای دشمن، در صورت دست یابی و تسلط بر این ارتفاعات، امکان اجرای عملیات های بعدی در این منطقه فراهم شود.

[٤] سند شماره ١٥٩/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ی ثبت جنگ راوی قرارگاه خاتم(ص) در عملیات والفجر مقدماتی، (تقی رضوانی)، ١٧/١٠/١٣٦١ تا ٤/١١/١٣٦١، صص ٨٠ - ٧١.