قطعی جلوگیری کنند. با ارسال تسلیحات نظامی و پول او را تجهیز می کنند ولی غافل از این که در جایی که ایمان وجود ندارد، سلاح و پول کاربردی ندارد و آن جایی که ایمان هست کاربرد ایمان از هر سلاحی برنده تر است.»[١]

٥٠٩

میرحسین موسوی نخست وزیر به مناسبت چهارمین سال گرد پیروزی انقلاب اسلامی و به دعوت جامعه ی انجمن های اسلامی بازار در مسجد امام خمینی سخن رانی کرد. محورهای اصلی سخنان وی عبارت بودند از: تلاش حکومت سابق برای از بین بردن ماهیت سیاسی بازار؛ برشماری نقش حساس بازار در تاریخ یکصدسال گذشته؛ اقدام دشمنان انقلاب برای دامن زدن به سوء تفاهمات به وجود آمده و ابراز علاقه ی دولت برای رفع این گونه سوء تفاهمات؛ اقدامات دولت های بزرگ و برخی وابستگان به آن ها به ویژه عربستان سعودی برای تحریم و شکست دادن انقلاب اسلامی از راه های اقتصادی و پایین آوردن قیمت و کاهش دادن سهمیه ی فروش نفت ایران؛ اشاره به برخی مشکلات اقتصادی به وجود آمده به دلیل جنگ تحمیلی و ضرورت اقدام فوری برای حل این مشکلات.

نخست وزیر در بخشی از سخنانش گفت: «هر شهری دارای قلبی است و مرکزی که یک ثقلی را در یک مجموعه ی بزرگ به وجود می آورد. رویدادهای سیاسی و اجتماعی است که سبب می شود مردم خود به خود گرد هم آیند. این مراکز ارزش های جامعه را در درون خود به وجود می آورد، به خصوص که در کنار این مراکز مساجد وجود دارند. رژیم سابق قصد داشت بازار این قلب تاریخی که مردم را به سمت خودش می کشاند از بین ببرد، زیرا که می دانست بازار علاوه بر مرکز داد و ستد مرکز تجمع سیاسی مردم نیز هست.»

موسوی افزود: «در رژیم گذشته چند اقدام سازمان یافته در جهت محو بازار در حال انجام گرفتن بود؛ یکی این که رژیم تصمیم داشت بازار را به عباس آباد منتقل نماید تا بتواند بر آن ها کنترل داشته باشد و هرکس را که میل داشته باشد در آن جا سکنی دهد. زیرا که در بازار هر اتفاق رخ می داد. علاوه بر داد و ستد با سرنوشت سیاسی و اجتماعی ما در ارتباط بود.

دشمن می خواهد به یک نوعی این قلب شهر و این مرکز شهر را که یادآور ارزش های بسیاری است و خط دهنده به جامعه است را از بین ببرد.

رژیم سابق شکست خورد، ولی آن چیزی که مهم است و درست به همین دلیل نیز هست که برادران عزیز روزهای شنبه زیر این سقف دور هم جمع می شوند که در بازار علاوه بر زندگی روزمره در داد و ستد اتفاقاتی می افتد که به نحو عمیقی با سرنوشت اجتماعی و ارتباطی ما در ارتباط است. این که بازار به این نکته اهمیت می دهد، قسمت دوم قضیه است که در آن قسمت اول زمینه است و این قسمت دوم به نظر من اصل است.

[١] روزنامه ی کیهان، ١٧/١١/١٣٦١، ص ٣.