منحله ی خلق مسلمان را محکوم نموده و خائن می دانم و وابسته به شرق و غرب می دانم و از جناب عالی تقاضا می کنم که داماد این جانب آقای احمد عباسی [...] چنانچه گول افراد خائن بی وطنی از مربوطین قطب زاده ی معدوم را خورده، مورد عفو قرار دهید."»

در ادامه ی این مطلب آمده است:

«بسیاری از کسانی که در نامه ی شریعتمداری به آن[ها] اشاره شده است از جمله کسانی بودند که به دنبال افشا شدن جریان کودتا و هم دستی شریعتمداری با آن ها هیاهوی زیادی را تحت عنوان این که به مرجع تقلید شیعیان جهان توهین گشته است به راه انداخته اند و هر کدام در نشریات شان به تفصیل در این زمینه به قلم زنی پرداختند.

و در همین رابطه علیه خبرگزاری های امپریالیستی به تصور این که واقعاً دارد خبری می شود(!) با تمام توان خود به یاری آن شتافتند و با اشاره به این که انقلاب اسلامی هم با توهین به امام شروع شد(!) ایران را در انظار جهانیان در آستانه ی یک تحول عظیم نمایش دادند! از این رو، انتشار این نامه توسط جمهوری اسلامی ایران با توجه به سرمایه ی هنگفتی که محافل امپریالیستی در این رابطه خرج کرده بود، ضربه ی سنگینی بر پیکر آنان وارد کرد و همه ی جریانات ضد انقلابی را که گویا همگی مقلد وی بودند به شدت به خشم آورد و هر کدام (که تا چندی پیش به صورت مدیحه سرای وی درآمده بودند) را به موضع گیری نظیر آنچه در فوق آمد، وادار ساخت.»[١]

١١٠

آیت الله خامنه ای رئیس جمهور، در جمع علمای اهل تسنن و تشیع شهرهای گرگان و گنبد نکاتی را متذکر شدند از جمله: یادآوری وحدت شیعه و سنی که یکی از برکات انقلاب اسلامی است و دردناک بودن اختلاف بین این دو مذهب؛ توقع امریکا برای زانو زدن انقلاب اسلامی در پیشگاه قدرت او؛ تمام نشدن کینه ورزی های استکبار به نظام جمهوری اسلامی و توصیه به هوشیاری در برابر اقدامات گوناگون دشمن. به نوشته ی روزنامه ی اطلاعات:

«در این ملاقات ابتدا ٢ تن از علمای اهل تشیع و تسنن ضمن اشاره به هفته ی وحدت و اتحاد هر چه بیش تر بین مسلمین مطالبی بیان کردند. آن گاه رئیس جمهوری ضمن تأکید بر این که یکی از برکات بزرگ انقلاب اسلامی ایران ایجاد وحدت بین دو فرقه ی مسلمان و برادر بوده است، گفت: "از دیرباز دست های تفرقه افکن درصدد شکاف و جدایی بین مسلمانان بوده است و این بدین طریق بود که دو فرقه ی بزرگ اسلامی، یعنی برادران اهل سنت و جماعت و اهل تشیع را وادار می کردند که اختلاف نظر در اصول و فروعی که بین آن ها وجود دارد را عمده کنند و آن را موجب عدم هم زیستی و عدم امکان محبت جلوه گر نمایند. در حالی که هرگز اختلاف عقیده چه در اصول و چه در فروع بین دو فرقه ی مسلمان

[١] دفتر سیاسی سپاه، نشریه ی رویدادها و تحلیل، شماره ٤٨، ١١/١٠/١٣٦١، صص ١٨ و ١٩.