برای رهبران عراق که می گویند از طرف تمامی کشورهای عربی با یک دشمن خارجی می جنگند، تحمل هزینه ی جنگ آن هم به تنهایی موجب نارضایتی شدیدشان است و این مایه ی ایجاد نوعی کدورت بین عراق و همسایگان عربی اش در حوزه ی خلیج فارس شده است.

کشورهای نفت خیز حوزه ی خلیج فارس نیز که به علت فراوانی نفت با مشکلات اقتصادی خودشان دست به گریبان اند، از یک سو از طرف دولت عراق تحت فشار قرار گرفته اند و از سوی دیگر مایل نیستند دست به اقدامی بزنند که موجب ناخشنودی شدید رهبران ایران شود.

مشکل دیگر این کشورهای کوچک تعیین میزان اتکای شان به کشورهای غربی برای تضمین امنیت داخلی شان است.

همین مسائل و مشکلات بود که تلاش های سال گذشته ی ٦ کشور عضو شورای هم کاری خلیج فارس برای تنظیم یک برنامه ی دفاعی و امنیتی مشترک را با شکست رو به رو کرد.[١]

٢٥٥

آسوشیتدپرس از احداث یک خط لوله ی جدید نفتی صدور نفت عراق از طریق ترکیه خبر داد. به گزارش این خبرگزاری، مقامات شرکت ملی نفت ترکیه گزارش دادند که شرکت تکدن هولدینگ ترکیه قراردادی به منظور احداث یک خط لوله ی ٤٥٠ کیلومتری منعقد کرده اند که نفت خام را از جنوب شرقی ترکیه به یک ترمینال در نزدیکی آنکارا حمل خواهد کرد.

این خط لوله به قطر ٢٤ اینچ، نفت خام عراق را از ترمینال یومورتالیک در سواحل مدیترانه یی ترکیه به پالایشگاهی که در گمیریکاله واقع در یک صد کیلومتری شرق آنکارا در دست احداث است، انتقال خواهد داد.

این خط لوله ی نفت داخلی امتداد خط لوله ی یک هزار کیلومتری مشترک ترکیه و عراق خواهد بود که نفت خام را از حوزه ی نفتی کرکوک واقع در شمال عراق پمپاژ می کند.

این خط لوله ی مشترک از سال ١٩٧٧ مورد بهره برداری قرار داشته است و در حال حاضر این خط تنها مجرای عراق برای صادرات نفتش می باشد. ترکیه سالانه ٧ تا ٨ تن نفت خام از ٣٥ میلیون تن ظرفیت این خط لوله ی مشترک را خریداری می کند.[٢]

٢٥٦

در پی انتشار اخباری درباره ی افزایش صدور اسلحه از شوروی به عراق، روزنامه ی

[١] همان، صص ١٤ و ١٥، رادیو بی بی سی، ساعت ١٩:٤٨، ٢٤/١٠/١٣٦١.

[٢] همان، ص ١٢، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢٤/١٠/١٣٦١.