می شد، اما طبق مقررات جدید که به تصویب مراجع قانونی رسیده، ورود ارز به هر میزان به کشور آزاد است و خروج آن نیز به همین ترتیب، البته شرط این کار درج میزان ارز در

گذرنامه یا فرم هایی است که بانک مرکزی در حال تهیه ی آن است. وجوه ارزی که وارد کشور می شود می تواند به صورت حساب ارزی نیز در بانک ها افتتاح شود ضمن این که ارز را می توان به خارج انتقال داد یا از طریق چک بانکی به فرد دیگری منتقل کرد، در مجموع می توان گفت نقل و انتقال ارز از طریق سیستم بانکی آزاد خواهد بود و میزان آن محدودیتی ندارد. اصولاً منابع ارزی که حاصل فعالیت دولت است بر اساس برنامه و نیاز دولت و بر پایه ی اولویت ها صرف می شود، اما منابع ارزی غیر دولتی (بخش خصوصی) می تواند در اختیار خود بخش خصوصی باشد و طبق مقررات تنظیمی بانک مرکزی، نیازی به واگذاری آن به دولت نیست.[١]

٥٢٦

صدام حسین در مصاحبه یی با خبرگزاری عراق - که بیش تر به سخن رانی شبیه بود - به اظهار نظر درباره ی جنگ ایران و عراق پرداخت.

بخش عمده یی از سخنان وی حاوی مطالب توهین آمیز درباره ی مقامات ایرانی، شعارهای سیاسی و بدیهی گویی های معمول بود، اما قسمت هایی از سخنان وی که تحلیل دلایل ضعف نیروهای عراقی به هنگام حضورشان در خاک ایران و اشغال آن بود، مطالب قابل اعتنایی را در بر دارد که به نظر می رسد حاصل جمع بندی مقامات رده بالای نظامی عراق یا مستشاران نظامی کشورهای خارجی باشد.

صدام حسین که در سخنان خود اشاره یی به دلایل هجوم نظامی عراق به ایران و اشغال بخش های وسیعی از خاک این کشور نکرد، بی آن که لازم بداند درباره ی دلیل تخریب شهرهای مسکونی ایران یا هدف قرار دادن گاه به گاه دزفول با موشک های دوربرد توضیح دهد، ایران را به حمله به اهداف غیر نظامی متهم کرد.

گزیده یی از سخنان صدام به این شرح است:

«ما از همان آغاز جنگ سعی می کردیم تا آن جا که امکان دارد از اهداف غیر نظامی دوری جوییم، پیش از این که نیروهای اپوزیسیون ایرانی از ما خواستند که از پاسخ دادن مستقیم خودداری کنیم توسل ما به این اصل محکم تر گردید و در واقع ما این درخواست را پذیرفتیم، چون ما نیز به علل اصولی خواهان آنیم، ولی رهبری ایران به ملت خود علاقه مند نمی باشد بلکه با هدف قرار دادن مراکز غیر نظامی کشورمان می خواهد ما را به این وادارد تا به اقدام متقابل دست بزنیم تا به دنبال آن، خلق های ایران را به سوی طمع ورزی های شرورانه و مقاصد تجاوزکارانه ی خود بکشاند، مع هذا

[١] روزنامه ی اطلاعات، ١٨/١١/١٣٦١، ص ٢٢.