منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٩ - باز نمودن غرض اندر علم منطق و فايده اندر وى

كه هر چه مصوّر بود محدث بود. پس آنگاه آنچه ندانسته باشيم‌ [١] از حال محدثى‌ [٢] عالم بدانيم.

پس هر چه‌ [٣] ندانيم، و خواهيم كه بدانيم بچيزها [٤] دانيم كه اوّل ايشان را دانسته باشيم و [٥] هر چه نادانسته بود، بدانسته دانسته شود. و ليكن:

نه هر [٦] دانسته راه برد بهر نادانسته؛- كه هر نادانسته را دانسته‌ [٧] هست اندر خور وى،- كه از وى شايد [٨] او را دانستن. و راهيست كه بدان راه شايد شدن‌ [٩] از دانسته بنادانسته- تا [١٠] دانسته شود.

و علم منطق- آن علم است- كه اندر وى پديد شود، حال دانسته‌ [١١] شدن نادانسته بدانسته،- كه كدام بود [١٢] كه بحقيقت بود، و كدام بود كه نزديك بحقيقت بود، و كدام بود كه غلط بود، و [١٣] هر يكى چند

[١] - بى: باشيم- ك.

[٢] - محدث- آ،- محدث بودن- ط.

[٣] - هر چه ما- ن.

[٤] - بچيزهائى- آ- ط- خ ه.

[٥] - كه- ن.

[٦] - بى: هر- ل.

[٧] - بى: دانسته- م- ك- كب.

[٨] - بى: كه از وى- ن،- كه ازو بشايد- د.

[٩] - راه توان فتن- ن.

[١٠] - يا- آ،- بى: تا دانسته- ن.

[١١] - دانسته در «م» و «ك» مكرر است.

[١٢] - است- كب.

[١٣] - بى: و- ن.