منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٨ - باز نمودن غرض اندر علم منطق و فايده اندر وى

مثال اين در [١] باب تصور- آن كه: اگر [٢] ما را دانسته نباشد- كه مردم چه‌ [٣] بود، و كسى ما را باز نمايد،- و گويد- كه مردم جانورى بود گويا؛ بايد [٤] كه ما نخست دانسته باشيم معنى جانور،- و معنى گويا- و اندر رسيده‌ [٥] باشيم بايشان؛ پس آنگاه آنچه ندانسته باشيم از معنى مردم بدانيم‌ [٦] و مثال اين در [٧] باب گرويدن و تصديق- آن كه: اگر ما را دانسته نباشد كه‌ [٨] عالم محدث است‌ [٩]، و كسى ما را باز نمايد- و گويد- كه‌ [١٠] عالم مصوّرست،- و هر چه مصوّر بود [١١]، محدث بود. بايد كه ما گرويده باشيم- و دانسته‌ [١٢]، كه عالم مصوّرست. و نيز [١٣] گرويده باشيم- و دانسته،

[١] - اندر- خ ه.

[٢] - بى: آن- د- كب،- و نسخه‌هاى «آ- ه- ط» بجاى «تا دانسته را» تا «آن كه اگر» چنين است: «تا بسبب آن چيز دانسته شود چنانكه».

[٣] - تصور زمانى كه ندانيم كه مردم چه چيز- ن.

[٤] - ببايد- م- ك،- گويا باشد بايد- ن.

[٥] - رسيدن- ك- م.

[٦] - كه نخست معنى جانور و معنى گويا دانسته باشيم- و بايشان رسيده باشيم تا معنى مردم كه ندانسته‌ايم بدانيم- ن.

[٧] - اندر- م- ك- د،- و امثال اين اندر- آ.

[٨] - تصديق كردن آنكه ندانيم كه- ن.

[٩] - بود- كب.

[١٠] - بى: كه- د.

[١١] - مصور است- آ- ه- ط.

[١٢] - بى: و دانسته- كب،- و دانسته باشيم- ل.

[١٣] - بى: نيز- د.