منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٢٣ - باز نمودن جنس و نوع و فصل و خاصه و عرض

بحالهاى بيرونى. چنانكه- يكى‌ [١] سياهى زاغ بود، و يكى سياهى‌ [٢] مداد؛ و زاغ و مداد چيزهااند [٣] بيرون از طبع سياهى، و بودن سياهى اندر زاغ حاليست مر سياهى را [٤]؛- نه ذاتى، هر چند كه اكنون جدا نتواند شدن‌ [٥] از زاغ. و ليكن بوهم شايستى‌ [٦]،- كه همين سياهى بعينه‌ [٧] اندر زاغ نبودى- كه اندر چيزى ديگر بودى.

و بجمله‌ [٨] جزويها كه‌ [٩] زير يك نوع بودند، يك‌ [١٠] از ديگر جدائى بچيزى‌ [١١] عرضى دارند؛ چنان كه زيد از عمرو جدائى بدان دارد، كه زيد درازتر [١٢]- و سپيدتر بود، مثلا؛ و پيرتر- [١٣] و پسر كسى ديگر بود [١٤]،

[١] - يك- د.

[٢] - بى: سياهى- كب،- يك سياهى- د.

[٣] - چيزهائى- د- ل.

[٤] - بى: را- م- ك،- مر زاغ را- د.

[٥] - جدائى نتوانند شدند- آ.

[٦] - ستايش- ط،- ستايش كه- آ.

[٧] - سياهى زاغ الخ- ل- كب،- سياهى بغير- ط- آ.

[٨] - جمله- آ- ط،- فى الجمله- ن.

[٩] - كه اندر- كب- د.

[١٠] - يكى- آ- ه- ط- كب.

[١١] - چيزى- د.

[١٢] - درازست‌تر- ط.

[١٣] - پرتر- م- ك- كب- ط،- برتر- د- س.

[١٤] - بى: بود- كب.