تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦ - در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد

نازل گرديده است، چنين احتمالى بسيار بعيد به نظر مى‌رسد.

در روايات فراوانى كه از اهل بيت ع به ما رسيده و همچنين در بسيارى از روايات اهل تسنن اين حق، غير از زكات معرفى شده و منظور از آن چيزى است كه بهنگام حضور مستمند در موقع چيدن ميوه و يا درو كردن زراعت به او داده مى‌شود، و حد معين و ثابتى ندارد [١] و در اين صورت آيا اين حكم واجب است يا مستحبّ، بعضى معتقدند كه يك حكم وجوبى است كه قبل از تشريع حكم زكات بر مسلمانان لازم بوده ولى بعد از نزول آيه زكات، اين حكم منسوخ شد، و حكم زكات با حد و حدود معينش به جاى آن نشست.

ولى از روايات اهل بيت ع استفاده مى‌شود كه اين حكم نسخ نشده و به عنوان يك حكم استحبابى هم اكنون به قوت خود باقى است.

*** ٤- تعبير به كلمه" يوم" ممكن است اشاره به اين باشد كه چيدن ميوه‌ها و درو كردن زراعتها بهتر است در روز انجام گيرد، اگر چه مستمندان حاضر شوند و قسمتى به آنها داده شود، نه اينكه بعضى از افراد بخيل، شبانه اين كار را بكنند، تا كسى با خبر نشود، در رواياتى كه از طرق اهل بيت ع به ما رسيده نيز روى اين موضوع تاكيد شده است‌ [٢]

---

[١] روايات مربوط به اين موضوع را صاحب وسائل در كتاب زكات ابواب زكات غلات در باب ١٣ و بيهقى در كتاب سنن جلد ٤ صفحه ١٣٢ آورده است.

[٢] در اين باره به كتاب وسائل الشيعه كتاب الزكاة ابواب زكاة الغلات باب كراهة الحصاد و الجذاذ ... بالليل مراجعه شود. (ج ٦ صفحه ١٣٦)