تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩١ - ترازوى سنجش اعمال در قيامت چيست؟

و ترازو، در آن جهان، همانند وزن و ترازو در اين جهان است، و از طرفى اعمال انسان سنگينى و وزنى ندارد كه بتوان آن را با ترازو سنجيد، ناچار شده‌اند، از طريق تجسم اعمال، و يا اينكه خود اشخاص را به جاى اعمالشان در آن روز وزن مى‌كنند، مشكل را حل نمايند، و حتى عبارتى از" عبيد بن عمير" نقل شده است كه مى‌گويد: يؤتى بالرجل الطويل العظيم فلا يزن جناح بعوضة:

" يعنى در آن روز، افراد بزرگ جثه‌اى را مى‌آورند كه در ترازوى سنجش باندازه بال مگسى وزن ندارند"! [١] اشاره به اينكه ظاهرا آدمهاى با شخصيتى بودند و در باطن هيچ!.

ولى اگر مساله مقايسه زندگى آن جهان را با زندگى دنيا كنار بگذاريم و توجه داشته باشيم كه همه چيز در آنجا با اينجا متفاوت است، درست همانند تفاوتى كه ميان زندگى جنين در عالم رحم، با زندگى انسان در اين دنيا وجود دارد، و نيز توجه داشته باشيم كه در فهم معانى الفاظ، نبايد هميشه، به دنبال مصداقهاى موجود و معين برويم، بلكه مفاهيم را از نظر نتيجه بررسى كنيم، مساله" وزن در روز رستاخيز" كاملا حل خواهد شد.

توضيح اينكه در گذشته هنگامى كه مثلا نام" چراغ" برده مى‌شد، ظرفى به نظر مى‌رسيد كه مقدارى ماده روغنى در آن ريخته شده بود و فتيله‌اى در ميان آن نصب گرديده و احتمالا حبابى نيز روى آن براى تنظيم هوا قرار داده شده بود، در حالى كه امروز از كلمه چراغ چيز ديگرى مى‌فهميم، دستگاهى كه نه ظرفى براى روغن دارد، و نه فتيله‌اى، و نه حبابى براى تنظيم هوا، اما آنچه چراغ امروز را با ديروز پيوند مى‌دهد، همان هدف و نتيجه آن است، يعنى وسيله‌اى كه تاريكى را از ميان مى‌برد.

[١] اين روايت را در تفسير" مجمع البيان" و تفسير" طبرى" از" عبيد بن عمير" نقل مى‌كنند و ظاهر عبارت اين است كه اين سخن از خود عبيد است نه از پيامبر ص.