تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٩ - ترجمه
بيشتر درباره اين موضوع را در ذيل آيه ٢١٧ سوره بقره بيان كردهايم) [١] و در پايان آيه چنين اضافه مىكند، اين سرنوشت براى آنها، جنبه انتقامى ندارد، اين نتيجه اعمال خود آنها است، بلكه عين اعمال آنها است كه در برابرشان مجسم شده،" آيا آنها جز اعمالى را كه انجام مىدادند، جزا داده مىشوند"؟ (هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ).
اين آيه يكى ديگر از آياتى است كه دليل بر تجسم اعمال، و حضور خود اعمال نيك و بد در قيامت مىباشد.
[سوره الأعراف (٧): آيات ١٤٨ تا ١٤٩]
وَ اتَّخَذَ قَوْمُ مُوسى مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلاً جَسَداً لَهُ خُوارٌ أَ لَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لا يُكَلِّمُهُمْ وَ لا يَهْدِيهِمْ سَبِيلاً اتَّخَذُوهُ وَ كانُوا ظالِمِينَ (١٤٨) وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَ رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنا رَبُّنا وَ يَغْفِرْ لَنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ (١٤٩)
ترجمه:
١٤٨- قوم موسى بعد از (رفتن) او (به ميعادگاه خداوند) از زيور آلات خود گوسالهاى ساختند، جسد بيروحى بود كه صداى گاو داشت! آيا آنها نمىديدند كه با آنان سخن نمىگويد و به راه (راست) هدايتشان نمىكند، آن را (خداى خود) انتخاب كردند و ظالم بودند.
١٤٩- و هنگامى كه حقيقت به دستشان افتاد و ديدند گمراه شدهاند گفتند اگر پروردگار ما، به ما رحم نكند و ما را نيامرزد به طور قطع از زيانكاران خواهيم بود.
[١] به تفسير نمونه جلد دوم صفحه ٦٩ مراجعه فرمائيد.