تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٥ - آيا تبديل عصا به مار عظيم ممكن است

آيه بعد اشاره به دومين اعجاز موسى كه جنبه اميد و بشارت دارد كرده، مى‌فرمايد:" موسى دست خود را از گريبان خارج كرد، ناگهان سفيد و درخشنده در برابر بينندگان بود" (وَ نَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ‌).

" نزع" در اصل به معنى برگرفتن چيزى از مكانى است كه در آن قرار گرفته، مثلا برگرفتن عبا از دوش و لباس از تن در لغت عرب، از آن تعبير به نزع مى‌شود، و همچنين جدا شدن روح از تن را نيز نزع مى‌گويند و به همين مناسبت گاهى به معنى" خارج كردن" نيز آمده است، كه در آيه مورد بحث به همين معنى است.

گرچه در آيه سخنى از محل خارج ساختن دست، به ميان نيامده است، ولى از آيه ٣٢ سوره قصص (اسْلُكْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ) استفاده مى‌شود كه موسى دست را در گريبان مى‌كرد و سپس خارج مى‌ساخت، سفيدى و درخشندگى خاصى داشت، سپس به حالت نخستين بازمى‌گشت.

در پاره‌اى از روايات و تفاسير مى‌خوانيم كه دست موسى علاوه بر سفيدى در اين حالت به شدت مى‌درخشيد، ولى آيات قرآن از اين موضوع ساكت است، اگر چه منافات با آن ندارد.

و همانطور كه گفتيم اين موضوع و معجزه سابق درباره عصا، مسلما جنبه طبيعى و عادى ندارد بلكه در رديف خارق عادات پيامبران است كه بدون دخالت يك نيروى ما وراء طبيعى امكان‌پذير نيست.

و نيز همانطور كه اشاره شد، موسى با نشان دادن اين معجزه مى‌خواهد اين حقيقت را روشن سازد كه تنها برنامه من جنبه ارعاب و تهديد ندارد، بلكه ارعاب و تهديد براى مخالفان است و تشويق و اصلاح و سازندگى و نورانيت براى مؤمنان.