تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٨ - تفسير آيا معجزه قرآن كافى نيست؟!

برنامه كامل زندگى و مايه رحمت.

بديهى است هر قدر آگاهى شاهد و گواه بيشتر باشد ارزش شهادت او بيشتر است، لذا در جمله بعد اضافه مى‌كند:" خدايى گواه من است كه تمام آنچه را در آسمانها و زمين است مى‌داند" (يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌).

حال ببينيم خداوند چگونه بر حقانيت پيامبرش گواهى داده؟

ممكن است اين گواهى، گواهى عملى باشد زيرا وقتى خداوند معجزه بزرگى همچون قرآن را در اختيار پيامبرش قرار مى‌دهد سند حقانيت او را امضاء كرده است، مگر ممكن است خداوند حكيم عادل معجزه را در اختيار فرد دروغگويى (العياذ باللَّه) بگذارد؟ بنا بر اين اعطاى معجزه به شخص پيامبر خود بهترين طرز گواهى دادن خدا به نبوت او است.

علاوه بر گواهى عملى فوق، در آيات متعددى از قرآن مجيد گواهى قولى نيز داده شده، چنان كه در آيه ٤٠ سوره احزاب مى‌خوانيم: ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ‌.

و در آيه ٢٩ سوره فتح نيز آمده است: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ‌:" محمد رسول خدا است و كسانى كه با او هستند در برابر كفار خشن و در ميان خودشان رحيم و مهربانند".

بعضى از مفسران گفته‌اند: اين آيه در پاسخ بعضى سران يهود در مدينه مانند" كعب بن اشرف" و اتباع او نازل شده است كه گفتند: اى محمد چه كسى گواهى مى‌دهد كه تو فرستاده خدايى؟ آيه نازل شد و گفت: خداوند چنين گواهى مى‌دهد.