تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٦ - عاشقان حق!

مى‌باشد و آن اينكه گاه انسان شروع به كارى ميكند اما چون قدرتش محدود است نمى‌تواند آن را تا به آخر بطور صحيح پياده كند، اما كسى كه از همه چيز آگاه است، و بر همه چيز تواناست، هم آغاز را صحيح شروع ميكند و هم انجام را بطور كامل تحقق مى‌بخشد، فى المثل گاهى انسان آب زلالى را از سرچشمه رها مى‌كند، اما چون نمى‌تواند در مسير راه آن را از آلودگيها حفظ كند پاك و زلال بدست مصرف كننده نمى‌رسد، ولى آن كس كه از هر نظر بر كار خود مسلط است، هم آن را پاك و زلال از چشمه بيرون مى‌آورد، و هم آن را پاك و زلال در ظرفهاى تشنگان و نوشندگان وارد مى‌سازد.

قرآن نيز درست چنين كتابى است كه به حق از ناحيه خداوند نازل شده است و در تمام مسير ابلاغ چه در آن مرحله كه واسطه جبرئيل بوده، و چه در آن مرحله كه گيرنده پيامبر ص بود، در همه حال آن را از هر نظر حفظ و حراست فرمود، و حتى با گذشت زمان به مقتضاى (إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‌) دست هيچگونه تحريف بدامانش دراز نشده و نخواهد شد، چرا كه خدا پاسداريش را بر عهده گرفته است.

بنا بر اين، اين آب زلال وحى الهى از عصر پيامبر ص تا پايان جهان دست نخورده به همه دلها راه مى‌يابد.

" ما قرآنى بر تو نازل كرديم كه به صورت آيات جدا از هم مى‌باشد، تا با آرامش و بطور تدريج بر مردم بخوانى" و به خوبى جذب دلها و فكرها گردد، و در عمل نيز كاملا پياده شود (وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ‌