تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٨ - ١- آيا دنيا و آخرت با هم تضاد دارند؟

در يك جا آن را عرض و متاع فانى مى‌شمرد تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا (نساء- ٩٤).

و در جاى ديگر آن را مايه غرور و غفلت مى‌شمرد وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ (سوره حديد آيه ٢٠).

و در مورد ديگر آن را وسيله سرگرمى و بازيچه شمرده‌ وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ‌ (عنكبوت ٦٤).

و در جايى ديگر مايه غفلت از ياد خدا رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ‌ (نور- ٣٧).

اين تعبيرات دوگانه عينا در روايات اسلامى نيز ديده مى‌شود:

از يك سو دنيا، مزرعه آخرت، تجارتخانه مردان خدا مسجد دوستان حق، محل هبوط وحى پروردگار، سراى موعظه و پند، شمرده شود (

مسجد احباء اللَّه و مصلى ملائكة اللَّه و مهبط وحى اللَّه و متجر اولياء اللَّه‌

) [١] و از سوى ديگر مايه غفلت و بيخبرى از ياد خدا و متاع غرور و مانند آن.

آيا اين دو گروه از آيات و روايات با هم تضاد دارند؟

پاسخ اين سؤال را در خود قرآن مى‌توان يافت.

چرا كه آنجا كه از دنيا و مواهبش نكوهش مى‌كند، كسانى را مى‌گويد كه اين زندگى تنها هدفشان را تشكيل مى‌دهد، در سوره نجم آيه ٢٩ مى‌خوانيم‌ وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا" كسانى كه جز زندگى دنيا را نخواهند".

به تعبير ديگر سخن از كسانى است كه آخرت را به دنيا مى‌فروشند و براى رسيدن به ماديات از هيچ خلافكارى و جنايتى ابا ندارند.

در سوره توبه آيه ٣٨ مى‌خوانيم ا رضيتم بالحياة الدنيا من الآخرة:" آيا راضى شديد كه زندگى دنيا را به جاى آخرت بپذيريد"؟!

[١] نهج البلاغه كلمات قصار جمله ١٣١.

تفسير نمونه ؛ ج‌١٢ ؛ ص٦٩