تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦ - تفسير خطوط زندگى طالبان دنيا و آخرت

متناسب با ذات بى پايان او است انواع نعمتهاى مادى و معنوى و هر آنچه در تصور ما بگنجد و نگنجد در آن جمع است.

گر چه بعضى از مفسران،" مشكور" را به معنى" اجر مضاعف" [١] و يا به معنى" قبولى عمل‌ [٢]" گرفته‌اند، ولى روشن است كه" مشكور" معنى وسيعترى از همه اينها دارد.

*** در اينجا ممكن است اين توهم پيش آيد كه نعمتهاى دنيا، تنها سهم دنيا- پرستان خواهد شد و آخرت‌طلبان از آن محروم مى‌گردند، آيه بعد به اين توهم پاسخ مى‌گويد كه:" ما هر يك از اين گروه و آن گروه را از عطاى خود بهره مى‌دهيم و امداد مى‌كنيم" (كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ‌).

" چرا كه بخشش پروردگار از هيچكس ممنوع نيست" و گبر و ترسا و مؤمن و مسلم همه از خوان نعمتش وظيفه مى‌خورند (وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً).

" نمد" از ماده" امداد" به معنى افزودن است.

*** آيه بعد يك اصل اساسى را در همين رابطه بازگو مى‌كند و آن اينكه:

همانگونه كه تفاوت تلاشها در اين دنيا باعث تفاوت در بهره‌گيريها است، در كارهاى آخرت نيز همين اصل كاملا حاكم است، با اين تفاوت كه اين دنيا محدود است و تفاوتهايش هم محدود، ولى آخرت نامحدود، و تفاوتهايش نيز نامحدود است، مى‌گويد:

" بنگر چگونه بعضى از آنها را بر بعضى ديگر (بخاطر تفاوت در سعى و كوشششان) برترى داديم، اما آخرت درجاتش بزرگتر و برتريش بيشتر است"

---

[١] تفسير قرطبى جلد ٦ صفحه ٣٨٥٢.

[٢] تفسير صافى ذيل آيه.