تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٧ - تفسير پاكدلان پابرهنه!
خود غافل ساختيم اطاعت مكن" (وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا).
" از آنها كه پيروى هواى نفس كردند" (وَ اتَّبَعَ هَواهُ).
" و همانها كه همه كارهايشان افراطى است و خارج از رويه و توأم با اسرافكارى" (وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً) [١] جالب اينكه قرآن صفات اين دو گروه را در مقابل يكديگر چيده است:
مؤمنان راستين اما تهيدست، قلبى مملو از عشق خدا دارند، هميشه به ياد او هستند، و او را مىطلبند.
اما ثروتمندان مستكبر به كلى از ياد خدا غافلند، و جز هواى نفس چيزى نمىطلبند، و همه چيز آنها از حد اعتدال بيرون و در مسير افراط و اسراف است.
اما بدانيد اين ظالمان دنياپرست كه با زندگى مرفه و زرق و برق و زينتهايشان لبخند تمسخر به لباس پشمينه سلمانها و بوذرها مىزنند عاقبت شوم و تاريكى دارند چرا كه:" ما براى اين ستمگران آتشى فراهم كردهايم كه سراپردهاش آنها را از هر سو احاطه كرده است" (إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها).
آرى آنها در اين زندگى دنيا هر گاه تشنه مىشدند صدا مىزدند، و خدمتكاران انواع نوشابهها را در برابرشان حاضر مىكردند" ولى در جهنم
[١]" فرط" به معنى تجاوز از حد است، و هر چيزى كه از حد خود خارج بشود و به اسراف متوجه گردد به آن" فرط" مىگويند.