تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٤ - شان نزول

ترجمه:

٢٨- با كسانى باش كه پروردگار خود را صبح و عصر مى‌خوانند، و تنها ذات او را مى‌طلبند، هرگز چشمهاى خود را، بخاطر زينتهاى دنيا، از آنها برمگير، و از كسانى كه قلبشان را از ياد خود غافل ساختيم اطاعت مكن، همانها كه پيروى هواى نفس كردند، و كارهايشان افراطى است.

٢٩- بگو اين حق است از سوى پروردگارتان، هر كس مى‌خواهد ايمان بياورد (و اين حقيقت را پذيرا شود) و هر كس مى‌خواهد كافر گردد، ما براى ستمگران آتشى آماده كرده‌ايم كه سراپرده‌اش آنها را از هر سو احاطه كرده است، و اگر تقاضاى آب كنند آبى براى آنها مى‌آورند همچون فلز گداخته كه صورتها را بريان مى‌كند، چه بد نوشيدنى است و چه بد محل اجتماعى؟! ٣٠- مسلما كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند ما پاداش نيكوكاران را ضايع نخواهيم كرد.

٣١- آنها كسانى هستند كه بهشت جاودان از آنشان است، باغهايى از بهشت كه نهرها از زير درختان و قصرهايش جارى است، در آنجا با دستبندهايى از طلا آراسته‌اند، و لباسهاى (فاخرى) به رنگ سبز از حرير نازك و ضخيم در بر مى‌كنند، در حالى كه بر تختها تكيه كرده‌اند، چه پاداش خوبى و چه جمع نيكويى؟!

شان نزول:

مفسران در شان نزول بخشى از آيات فوق چنين نوشته‌اند: جمعى از ثروتمندان مستكبر و اشراف از خود راضى عرب به حضور پيامبر ص رسيدند، و در حالى كه اشاره به مردان با ايمانى همچون سلمان، ابو ذر، صهيب، و خباب و مانند آنها