تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٦ - آخرين بهانهها

پيامبر ص با آن وسعت روح مى‌فرمايد:" ما عرفناك حق معرفتك".

ولى اين دليل بر آن نيست كه به اندازه عقل و درايت خويش او را نشناسيم، به خصوص كه او خودش در شناخت ذاتش به ما كمك بسيار فرموده و با نامهاى گوناگون در كتابش از خود ياد كرده است، و در بيانات اولياء دينش به نامهاى بيشترى كه به هزار نام بالغ مى‌شود برخورد مى‌كنيم.

بديهى است همه اينها اسم است، و يك معنى اسم، علامت و نشانه است، همه اينها نشانه‌هايى از ذات پاك او مى‌باشد، و تمام اين خطوط به يك نقطه منتهى مى‌گردد، و به هيچ وجه از توحيد ذات و صفات او نمى‌كاهد.

از ميان اينهمه اسماء قسمتى اهميت و عظمت بيشترى دارد، زيرا معرفت و آگاهى فزونترى به ما مى‌دهد كه از آن به اسماء حسنى در قرآن و روايات اسلامى تعبير شده است، و طبق روايت معروفى از پيامبر ص مى‌خوانيم:" خداوند نود و نه اسم دارد هر كس آنها را شماره كند داخل بهشت خواهد شد"! در باره معنى اسماء حسنى و اين ٩٩ اسم به طور مشروح در جلد هفتم صفحه ٢٥ به بعد ذيل آيه ١٨٠ سوره اعراف (وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‌ فَادْعُوهُ بِها) بحث مشروحى آورده‌ايم.

اما مهم آن است كه بدانيم معنى شمارش اين اسماء اين نيست كه تنها اين نامها را بر زبان جارى كنيم و خدا را به آن بخوانيم تا بهشتى شويم يا مستجاب الدعوة.

بلكه هدف" تخلق" به اين اسماء و پياده كردن پرتوى از نامهاى عالم و رحمان و رحيم و جواد و كريم ... در وجودمان مى‌باشد تا هم بهشتى‌مان كند و هم دعايمان در همه حال مستجاب! در حديثى كه مرحوم صدوق در كتاب" توحيد" از" هشام بن حكم" نقل كرده چنين مى‌خوانيم: هشام مى‌گويد: از امام ع پيرامون نامهاى خدا و مبدأ