تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧١ - تفسير آنچه دارى از بركت رحمت او است!

در پيوند اين آيات با آيه قبل، علاوه بر آنچه گفته شد اين احتمال نيز وجود دارد كه در آخرين جمله بحث گذشته خوانديم" تنها بهره اندكى از علم و دانش به شما داده شده است".

و در آيات مورد بحث مى‌خوانيم كه خداوند حتى بهره‌اى را كه از علم و دانش به پيامبرش داده است مى‌تواند باز پس بگيرد، پس همه چيز شما حتى علم و آگاهيتان از سوى او است.

رحمتى است براى هدايت و نجات خودت و رحمتى است براى هدايت و نجات جهان بشريت و اين رحمت در واقع دنباله همان رحمت آفرينش است.

آن خدايى كه به مقتضاى رحمت عام و خاصش، انسانها را آفريد و لباس هستى كه برترين لباس تكامل است در اندامشان پوشانيد، همان خدا براى پيمودن اين راه، به مقتضاى رحمتش، به آنها كمك مى‌كند، رهبرانى آگاه و معصوم، خستگى ناپذير و دلسوز، و مهربان و پر استقامت براى هدايتشان مبعوث مى‌نمايد، همين رحمت است كه ايجاب مى‌كند هرگز روى زمين از حجت الهى خالى نماند.

و در پايان آيه به عنوان تاكيد، يا به عنوان بيان دليل بر جمله سابق مى‌گويد:

" فضل پروردگار بر تو بزرگ بوده است" (إِنَّ فَضْلَهُ كانَ عَلَيْكَ كَبِيراً).

وجود زمينه اين فضل در دل تو كه با آب عبادت و تهذيب نفس و جهاد آبيارى شده از يك سو، و نياز مبرم بندگان به چنين رهبرى از سويى ديگر، ايجاب كرده است كه فضل خدا بر تو فوق العاده زياد باشد:

درهاى علم را به روى تو بگشايد، از اسرار هدايت انسان آگاهت سازد، و از خطاها محفوظت دارد، تا الگو و اسوه‌اى براى همه انسانها تا پايان‌