تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٥ - تفسير سرانجام باطل، نابودى است

ولى اين تفسير، ضعيف به نظر مى‌رسد، چرا كه نافله در اصل، به معنى مصطلح امروز يعنى" نماز مستحبّ" نبوده، بلكه به معنى زياده و اضافه است، و مى‌دانيم كه نماز شب هر گاه بر پيامبر ص واجب بوده باشد اضافه بر فرائض يوميه است.

به هر حال در پايان آيه نتيجه اين برنامه الهى روحانى و صفابخش را چنين بيان مى‌كند:" باشد كه در پرتو اين عمل، خداوند تو را به" مقام محمود" مبعوث كند" (عَسى‌ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً).

بدون شك" مقام محمود" مقام بسيار برجسته‌اى است كه ستايش برانگيز است (چرا كه محمود از ماده حمد به معنى ستايش مى‌باشد).

و از آنجا كه اين كلمه به طور مطلق آمده است، شايد اشاره به اين باشد كه ستايش همگان را از اولين و آخرين متوجه تو مى‌كند.

روايات اسلامى، اعم از روايات اهل بيت ع و رواياتى كه از طرق برادران اهل تسنن نقل شده است مقام محمود را به عنوان مقام شفاعت كبرى تفسير كرده است، چرا كه پيامبر ص بزرگترين شفيعان در عالم ديگر است و آنها كه شايسته شفاعت باشند، مشمول اين شفاعت بزرگ خواهند شد.

*** آيه بعد به يكى از دستورات اصولى اسلام كه از روح ايمان و توحيد، سر چشمه مى‌گيرد اشاره كرده مى‌گويد:" بگو پروردگارا! ورود مرا در هر كار نيز صادقانه قرار ده" (وَ قُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ‌) [١] هيچ كار فردى و اجتماعى را جز با صدق و راستى آغاز نكنم، همچنين هيچ برنامه‌اى را جز به راستى پايان ندهم، راستى و صداقت و درستى و امانت،

---

[١]" مدخل" و" مخرج" در اينجا به معنى" ادخال" و" اخراج" است، و معنى مصدرى را ميرساند.