تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٢ - برخورد منطقى با همه مخالفان

و اين با دعوت پيامبر ص و مؤمنان راستين كه غالبا در زمره تهى دستان بودند كاملا هماهنگ است، و پاسخى است به ايراد مشركان.

٣- با اينكه داود داراى حكومت عظيم و كشور پهناورى بود، خداوند اين را افتخار او قرار نمى‌دهد بلكه كتاب زبور را افتخار او مى‌شمرد تا مشركان بدانند عظمت يك انسان به مال و ثروت و داشتن قدرت و حكومت ظاهرى نيست و يتيم و بى مال بودن دليلى بر تحقير نخواهد شد.

٤- بعضى از يهود مى‌گفتند: بعد از موسى نزول كتاب ديگرى ممكن نيست، قرآن به آنها پاسخ مى‌گويد كه ما به داود زبور داديم، چرا شما از نزول قرآن تعجب مى‌كنيد؟ (البته كتاب داود كتاب احكام نبود بلكه كتاب اخلاق بود، ولى هر چه بود بعد از تورات و از طرف خداوند نازل شده بود).

به هر حال هيچ مانعى ندارد كه تمام جهات چهارگانه فوق دليل بر انتخاب داود و زبور در اين جمله از ميان همه پيامبران و همه كتب آسمانى باشد.

*** در آيه بعد باز سخن از مشركان است و در تعقيب بحثهاى گذشته به پيامبر ص مى‌گويد" به آنها بگو معبودهايى را كه غير خدا شايسته پرستش مى‌پنداريد بخوانيد، آنها نه قدرت دارند مشكلات و گرفتاريها را از شما بر طرف سازند و نه دگرگونى در آن ايجاد كنند" (قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لا تَحْوِيلًا).

در حقيقت اين آيه همانند بسيارى ديگر از آيات قرآن، منطق و عقيده مشركان را از اين راه ابطال مى‌كند كه پرستش و عبادت الهه يا به خاطر جلب‌