تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٠ - برخورد منطقى با همه مخالفان

دارد و هم مجازات دردناك و شما را شايسته هر يك ببيند، مشمول آن مى‌سازد، چه بهتر كه دست به دامن رحمت واسعه او بزنيد و از عذابش بپرهيزيد.

اما طبق تفسير دوم مفهومش چنين است: گمان نكنيد كه شما مؤمنان تنها اهل نجاتيد و ديگران اهل دوزخند، خدا از اعمال شما و دلهاى شما آگاهتر است، اگر بخواهد به گناهانتان شما را مجازات مى‌كند و اگر بخواهد مشمول رحمت مى‌سازد، كمى به حال خود بينديشيد و در باره خود و ديگران عادلانه‌تر قضاوت كنيد.

به هر حال در پايان آيه روى سخن را به پيامبر ص كرده و به عنوان دلدارى و پيشگيرى از ناراحتى فوق العاده پيامبر ص از عدم ايمان مشركان مى‌فرمايد:

" ما تو را وكيل بر آنها نساخته‌ايم كه ملزم باشى حتما آنها ايمان بياورند" (وَ ما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا).

وظيفه تو ابلاغ آشكار و دعوت مجدانه به سوى حق است، اگر ايمان آوردند چه بهتر و گرنه زيانى به تو نخواهد رسيد، تو وظيفه خود را انجام داده‌اى! گر چه مخاطب در اين جمله شخص پيامبر ص است، ولى بعيد نيست- مانند بسيارى ديگر از خطابهاى قرآن- هدف همه مؤمنان باشند، در اين صورت قرينه ديگرى خواهد بود بر تفسير دوم، چرا كه قرآن مى‌گويد: وظيفه شما مسلمين دعوت به حق است، خواه ايمان بياورند يا نه، بنا بر اين جوش و خروش بى حد كه موجب توسل به خشونت در سخن، و هتاكى و توهين شود دليلى ندارد.