تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٢ - تفسير دعاهاى سازنده ابراهيم بتشكن

چرا كه من مى‌دانم بت پرستى چه بلاى بزرگ و خانمانسوزى است، و با چشم خود قربانيان اين راه را ديده‌ام" پروردگارا اين بتها بسيارى از مردم را گمراه ساخته‌اند" (رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ‌).

آنهم چه گمراهى خطرناكى كه همه چيز خود حتى عقل و خرد خويش را در اين راه باخته‌اند.

خداوند من، من دعوت به توحيد تو مى‌كنم، و همه را به سوى تو مى‌خوانم،" هر كس از من پيروى كند او از من است، و هر كس نافرمانى من كند اگر قابل هدايت و بخشش است درباره او محبت كن چرا كه تو بخشنده و مهربانى" (فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌).

در حقيقت ابراهيم با اين تعبير مى‌خواهد به پيشگاه خداوند چنين عرض كند كه حتى اگر فرزندان من از مسير توحيد منحرف گردند، و به بت توجه كنند از من نيستند، و اگر بيگانگان در اين خط باشند آنها همچون فرزندان و برادران منند.

اين تعبير مؤدبانه و بسيار محبت آميز ابراهيم نيز قابل توجه است، نمى‌گويد هر كس نافرمانى من كند از من نيست، و او را چنين و چنان كيفر كن، بلكه مى‌گويد هر كس نافرمانى من كند تو بخشنده و مهربانى!

و اين هنگامى بود كه ابراهيم پس از آنكه خدا از كنيزش" هاجر"، پسرى به او داد و نامش را" اسماعيل" گذاشت، حسادت همسر نخستينش" ساره" تحريك‌