تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢ - چند نكته مهم در زمينه شكر نعمت

مقدمات نعمتهاى خداوند به شما ميرسد سعى كنيد با شكرگزارى، بقيه را به سوى خود جلب كنيد، نه آنكه با كمى شكرگزارى آن را از خود برانيد"! [١] ٢- اين موضوع نيز قابل توجه است كه تنها تشكر و سپاسگزارى از خداوند در برابر نعمتهاى كافى نيست، بلكه بايد از كسانى كه وسيله آن موهبت بوده‌اند نيز تشكر و سپاسگزارى نمود و حق زحمات آنها را از اين طريق ادا كرد، و آنها را از اين راه به خدمات بيشتر تشويق نمود، در حديثى از امام على بن الحسين ع مى‌خوانيم كه فرمود: روز قيامت كه مى‌شود خداوند به بعضى از بندگانش مى‌فرمايد: آيا فلان شخص را شكرگزارى كردى؟ عرض مى‌كند:

پروردگارا من شكر تو را بجا آوردم، مى‌فرمايد: چون شكر او را بجا نياوردى شكر مرا هم ادا نكردى! سپس امام فرمود:

اشكركم للَّه اشكركم للناس:

" شكرگزارترين شما براى خدا آنها هستند كه از همه بيشتر شكر مردم را بجا مى‌آورند" [٢] ٣- افزايش نعمتهاى خداوند كه به شكرگزاران وعده داده شده، تنها به اين نيست كه نعمتهاى مادى تازه‌اى به آنها ببخشد، بلكه نفس شكرگزارى كه توأم با توجه مخصوص به خدا و عشق تازه‌اى نسبت به ساحت مقدس او است خود يك نعمت بزرگ روحانى است كه در تربيت نفوس انسانها، و دعوت آنان به اطاعت فرمانهاى الهى، فوق العاده مؤثر است، بلكه شكر ذاتا راهى است براى شناخت هر چه بيشتر خداوند، و به همين دليل علماى عقائد در علم كلام براى اثبات" وجوب معرفه اللَّه" (شناخت خدا) از طريق وجوب شكر" منعم" (نعمت بخش) وارد شده‌اند.

٤- احياى روح شكرگزارى در جامعه و ارج نهادن و تقدير و سپاس از آنها

[١] نهج البلاغه كلمات قصار شماره ١٣.

[٢] اصول كافى جلد ٢ صفحه ٨١ حديث ٣٠،