تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٠ - ٤- شكر مايه فزونى نعمت و كفر موجب فنا است
" شكر تكوينى" آن است كه يك موجود از مواهبى كه در اختيار دارد، براى نمو و رشدش استفاده كند، فى المثل باغبان مىبيند در فلان قسمت باغ درختان به خوبى رشد و نمو مىكنند و هر قدر از آنها پذيرايى بيشتر مىكند شكوفاتر مىشوند، همين امر سبب مىشود كه باغبان همت بيشترى به تربيت آن بخش از باغ درختان بگمارد و مراقبت از آنها را به كاركنان خويش توصيه كند چرا كه آن درختان به زبانحال فرياد مىزنند اى باغبان! ما لا يقيم، ما شايستهايم، نعمتت را بر ما افزون كن، و او هم به اين ندا پاسخ مثبت مىدهد.
و اما در بخش ديگر از باغ درختانى را مىبيند كه پژمرده شدهاند،" نه طراوتى، نه برگى، نه گلى نه سايه دارند" و نه ميوه و برى، اين كفران نعمت سبب مىشود كه باغبان آنها را مورد بىمهرى قرار دهد، و در صورتى كه اين وضع ادامه پيدا كند، دستور مىدهد اره بر پاى آنها بگذارند چرا كه:
|
" بسوزند چوب درختان بى بر |
سزا خود همين است مر، بىبرى را" |