تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٥ - ٣- قارعه چيست؟
پيامبر ص را استهزاء كنند!.
به علاوه از شان نزولهايى كه در آغاز اين آيات خوانديم استفاده مىشود كه آنها به پيامبر پيشنهاد كرده بودند يكى از اجداد و نياكانشان را زنده كند تا از او بپرسند آيا او بر حق است يا باطل؟ در حالى كه اگر پيامبر اقدام به چنين معجزهاى (زنده كردن مردگان) كند، ديگر جاى اين نيست كه آنها سؤال كنند پيامبر بر حق است يا بر باطل؟ اين نشان مىدهد كه آنها افراد متعصب لجوج و معاندى بودند كه هدفشان جستجوگرى از حق نبود، هميشه پيشنهادهاى غريب و عجيبى مىكردند و تازه آخر كار هم ايمان نمىآوردند (در ذيل آيه ٩٠ سوره اسراء به خواست خداوند باز هم در اين باره توضيح خواهيم داد).
٣- قارعه چيست؟
" قارعه" از ماده" قرع" بىمعنى كوبيدن است، و بنا بر اين قارعه يعنى كوبنده و در اينجا اشاره به امورى است كه آدمى را مىكوبد و هشدار مىدهد و اگر آماده بيدار شدن باشد بيدار مىكند.
در حقيقت قارعه معنى وسيعى دارد كه هر گونه مصيبت شخصى، يا جمعى، و مشكلات و حوادث دردناك را شامل مىشود.
لذا بعضى از مفسران آن را به معنى جنگها و خشكساليها و كشته شدن و اسير شدن دانستهاند، در حالى كه بعضى ديگر آن را تنها اشاره به جنگهايى گرفتهاند كه در صدر اسلام تحت عنوان" سريه" واقع مىشد و آن جنگهايى بود كه پيامبر ص شخصا در آن شركت نداشت، بلكه ماموريت را به اصحاب و ياران خود مىداد، ولى مسلم است كه قارعه اختصاص به هيچ يك از اين امور ندارد و همه را فرا مىگيرد.
جالب اينكه در آيات فوق مىخوانيم اين حوادث كوبنده يا به خود آنها مىرسد يا در نزديكى خانه آنها پياده مىشود، يعنى اگر خود آنها هم مبتلى