فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٧ - فرقه ماتريديه

عقايد است متأثر مى باشد، از اين جهت پيروان بيشتر ماتريدى در خراسان مى زيستند ودر فقه، حنفى بودند مانند:

١ـ فخر الإسلام محمد بن عبد الكريم بزودى (٤٩٣).

٢ـ أبو حفص عمر بن محمد نسفى(٥٧٣).

٣ـ سعد الدين تفتازانى (٧٩١).

٤ـ كمال الدين احمد بياضى (قرن ١١).

٥ـ كمال الدين محمد بن همام الدين (٨٦١).

بادقت در تاريخ مكتب ماتريدى، به روشنى ثابت مى شود كه او انديشه هاى كلامى خود را از ابوحنيفه گرفته، زيرا ابوحنيفه پيش از آنكه به فقه بپردازد، داراى حلقه كلامى بوده. آنگاه كه با «حماد بن أبى سليمان» رابطه برقرار كرد، بحث كلامى را ترك كرد وبه فقه پرداخت.

اين تنها ماتريدى نيست كه عقايد كلامى خود را از ابوحنيفه گرفته، بلكه معاصر او ابوجعفر طحاوى (٣٢١) مؤلف عقايد طحاوية، انديشه هاى كلامى خود را از ابو حنيفه گرفته، حتى در آغاز رساله خود مى گويد: اين رساله عقيده فقهاى امت اسلامى است، آنگاه از ابو حنيفه ودو نفر ديگر از تلاميذ معروف او به نامهاى:أبويوسف ومحمد بن حسن شيبانى نام ميبرد.[١]

عبد القاهر بغدادى مؤلف كتاب «الفرق بين الفرق» در كتاب ديگر خود به نام «اصول دين» ياد آورد مى شود كه ابو حنيفه كتابى به نام «الفقه الأكبر» دارد كه در آنجا ردّى بر قدريه نگاشته است ودر رساله ديگر، قول اهل سنت در مسأله اى [٢] را تأييد