اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٩
پيامبر (ص) اطاعت از فرماندهى را چنين بيان مىفرمايد:
«إنْ أُمِّرَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ حَبَشِىٌّ مُجَدَّعٌ فَاسْمَعُوا لَهُ وَ اطيعُوا ...» «١» اگر يك برده حبشى فرمانده شما شد، حرفش را گوش كرده و اطاعتش كنيد.
على (ع) مالك اشتر را، كه فردى متعهّد و كاردان بود، به فرماندهى سپاه منصوب كرده و خطاب به دو نفر از فرماندهان لشكرش مىنويسد:
«وَ قَدْ امَّرْتُ عَلَيْكُما وَ عَلى مَنْ فى حَيِّزِ كُما مالِكَ ابْنَ الْحارِثِ الْاشْتَرِ فَاسْمَعالَهُ وَ اطيعا وَاجْعَلاهُ دِرْعاً وَ مِجَنًّا» «٢» مالك بن حارث اشتر را بر شما و بر آنان كه زير فرمان شما هستند امير و فرمانده ساختم. گوش به فرمانش داده و از او اطاعت كنيد، و او را زره و سپر خويش قرار دهيد.
امام خمينى (ره) خطاب به نماينده خود در سپاه مىنويسد:
تبعيت از ... فرمانده كلّ سپاه و از فرماندهان ديگر به حسب سلسله مراتب و مقررات سپاه در جمهورى اسلامى ايران يك وظيفه شرعى الهى است كه تخلفّ از آن علاوه بر تعقيب قانونى، مسؤوليت شرعى دارد.» «٣» ٧. آثار اطاعت از رهبرى اطاعت از رهبرى و تسليم در برابر فرمانهاى او، آثار فراوان و ارزندهاى دارد كه در اينجا به بيان مهمترين آنها مىپردازيم:
الف. وحدت نيروها قرآن كريم بعد از دستور اطاعت از خدا و رسولش به وحدت نيروها امر فرموده است و آنان را از هرگونه اختلاف برحذر مىدارد؛ آنجا كه مىفرمايد:
«... وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ ...» (انفال: ٤٦)
با يكديگر اختلاف نكنيد، كه سست خواهيد شد. و نيروى شما از بين خواهد رفت.