ب. مواسات با مال‌ انفاق بعد ديگر مواسات است كه به سهم خود ارزش و اهميت والايى دارد؛ تا جايى كه امام صادق (ع) آن را از جمله حقوق مؤمنان بر يكديگر شمرده مى‌فرمايد:
«إِنَّ مِنْ حَقِّ الْمُؤْمِنِ عَلَى الْمُؤْمِنِ الْمَوَدَّةَ لَهُ فى‌ صَدْرِهِ وَالْمُؤاساةَ لَهُ فى‌ مالِهِ ...» «١» [از جمله‌] حق مؤمن بر مؤمن ديگر، محبت قلبى به او و مواسات و كمك مالى به اوست.
٤. آثار مواسات‌ مواسات آثار گرانبهايى دارد. در اين قسمت برخى از مهم‌ترين آنها را بيان مى‌داريم:
الف. تقرب به پروردگار گذشتن‌از جان و مال جهت يارى‌رسانى به‌بندگان خدا، موجب تقرب هرچه بيشتر بنده به پروردگارش مى‌گردد. امام صادق (ع) دراين باره مى‌فرمايد:
«تَقَرَّبُوا الَى اللَّهِ تَعالى‌ بِمُواساةِ إِخْوانِكُمْ» «٢» به‌وسيله مواسات با برادرانتان، به خداى تعالى تقرب جوييد.
ب. قرار گرفتن تحت ولايت ائمّه (ع)
مواسات با برادران دينى، پيروى عملى از پيشوايان معصوم است كه موجب مى‌شود انسان تحت ولايت و سرپرستى آن بزرگواران قرار گرفته و از خرمن پرفيض وجودشان در دنيا و آخرت بهره‌مند شود. امام صادق (ع) در وصيت خود به عبدالله بن جندب، به اين حقيقت اشاره كرده مى‌فرمايد:
«يَا بْنَ جُنْدَبٍ! بَلِّغْ مَعاشِرَ شيعَتِنا وَ قُلْ لَهُمْ: لا تَذْهَبَنَّ بِكُمُ الْمَذاهِبُ، فَوَاللَّهِ لا تُنالُ وِلايَتُنا إِلَّا بِالْوَرَعِ وَالْاجْتِهادِ فِى الدُّنْيا وَ مُواساةِ الْإِخْوانِ فِى اللَّهِ ...» «٣» اى پسر جندب! به شيعيان ما بگو: هر راهى را نرويد [و هر عملى را انجام ندهيد] به خدا سوگند! جز با ورع، تلاش در دنيا و مواسات با برادران دينى در راه خدا به ولايت ما نمى‌رسيد.