ب. خوددارى از شروع جنگ: مولاى متقيان (ع) در نبرد صفين به ياران خود فرمود:
«لا تُقاتِلُوهُمْ حَتَّى يَبْدَؤُكُمْ» «١» با دشمن نجنگيد تا آنان جنگ را آغاز كنند.
ج. متعرّض اسيران و افراد غيرنظامى نشدن: رهبر اسلام (ص) همواره به نيروهاى رزمى خود چنين سفارش مى‌فرمود:
«لا تَقْتُلُوا شَيْخاً فانِياً وَ لا صَبيّاً وَ لَا امْرَأَةً» «٢» پيرمرد فرتوت و كودك و زن را نكشيد.
امام صادق (ع) مى‌فرمايد:
«لَيْسَ لِاهْلِ الْعَدْلِ انْ يَقْتُلُوا اسيراً» «٣» كشتن اسيران بر انسانهاى عادل جايز نيست.
د. مدارا با فراريان، مجروحان و معلولان: حضرت على (ع) در جنگ صفين به نيروهاى خود فرمود:
«فَلا تَقْتُلُوا مُدْبِراً وَ لا تُصيبُوا مُعْوِراً و لَا تُجْهِزُوا عَلى جَريحٍ» «٤» گريخته را نكشيد و درمانده را زخمى نكنيد و زخم خورده را از پا در نياوريد.
ه. حفظ منابع طبيعى: پيامبر اكرم (ص) خطاب به لشكريانش مى‌فرمايد:
«لا تُحْرِقُوا النَّخْلَ وَ لا تُغْرِقُوهُ بِالْماءِ وَ لا تَقَطَّعُوا شَجَرَةً مُثْمِرَةً وَ لا تُحْرِقُوا زَرْعاً» «٥» درخت خرما را نسوزانيد و آن‌را در آب غرق نكنيد و درخت ميوه را قطع‌نكنيد و زراعتها را نسوزانيد.
و. مُثلِه نكردن: امير مؤمنان (ع) فرمود:
«وَ لا تَمَثَّلُوا بِقَتيلٍ» «٦» بدن كشته‌اى را پاره پاره نكنيد.