خواهد بود. از اين رو، گردن نهادن به مقرّرات اجتماعى وجوب شرعى نيز پيدا خواهد كرد.
بر اين اساس امام خمينى (ره) مقرّرات دولتى را لازم و تخلّف از آن را غير مجاز مى‌داند. «١» ٣. نظارت همگانى‌ يكى ديگر از امور مهمّ اجتماعى اسلام، اصل نظارت همگانى است و مسلمانان موظّفند با امر به معروف و نهى از منكر به مسؤوليت شرعى، انقلابى و سياسى خود عمل نمايند. خداوند سبحان اين‌دو فريضه بزرگ را واجب كرده مى‌فرمايد:
«وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ امَّةٌ يَدْعُونَ الَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» (آل عمران: ١٠٤)
بايد از شما گروهى باشند كه دعوت به نيكى و امر به خوبى و نهى از بدى كنند و آنان همان رستگارانند.
در آيه‌اى ديگر امّت اسلامى را به اين دو فضيلت انسانى ستوده مى‌فرمايد:
«كُنْتُمْ خَيْرَ امَّةٍ اخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ» (آل‌عمران: ١١٠)
شما بهترين امتى بوديد كه براى مردم ظاهر شده است؛ (زيرا) امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنيد و به خدا ايمان داريد.
كسى‌كه نسبت به سرنوشت اجتماع و ارزشهاى اسلامى حساسيتى نشان ندهد، حيات معنوى و سعادت حقيقى خود را از دست داده است. حضرت على (ع) مى‌فرمايد:
«مَنْ تَرَكَ انْكارَ الْمُنْكَرِ بِقَلْبِهِ وَ يَدِهِ وَ لِسانِهِ، فَهُوَ مَيِّتٌ بَيْنَ الْاحْياءِ» «٢» كسى‌كه نهى از منكر را به‌وسيله قلب، زبان و دستش ترك كند، مرده‌اى [در] ميان زندگان است.
٤. برپايى جمعه و جماعات‌ در اسلام بر شركت در نمازهاى جمعه و جماعت نيز تأكيد شده و اهتمام به‌اين دو فريضه مهم ملاك تشخيص صلاحيت افراد دانسته شده است. امام صادق (ع) مى‌فرمايد: