اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٥٨
خداوند شما (مؤمنان) را در جاهاى بسيار و در جنگ حُنَيْن يارى كرد؛ آنگاه كه بسيارى لشكر شما را به شگفت آورد، ولى آن لشكر زياد هيچ به كار شما نيامد و زمين با وسعتى كه دارد، بر شما تنگ شد. سپس همه رو به فرار نهاديد.
٥. آثار تخريبى غرور غرور آثار ناهنجارى بر جاى مىگذارد، كه زدودن آنها به آسانى امكانپذير نيست. شايسته است در اينجا برخى از آن آثار را يادآور شويم:
الف. تباهى عمل: امام على (ع) فرمود:
«غُرُورُ الْأَمَلِ يُفْسِدُ الْعَمَلَ» «١» فريب آرزو، عمل را تباه مىسازد.
ب. افتادن در مهلكه: امير مؤمنان (ع) فرمود:
«مَنِ اغْتَرَّ بِنَفْسِهِ، أَسْلَمَتْهُ إِلَى الْمَعاطِبِ» «٢» هركس به نفس خود مغرور شود، او را به مهلكهها مىكشاند.
ج. پشيمانى: امير مؤمنان (ع) در اين زمينه مىفرمايد:
«الدُّنْيا حُلُمٌ وَالْاغْتِرارُ بِها نَدَمٌ» «٣» دنيا خواب، و مغرور شدن به آن پشيمانى است.
د. زيان در دنيا و آخرت: صادق آل محمد (ع) مىفرمايد:
«الْمَغْرُورُ فِى الدُّنْيا مِسْكينٌ وَ فِى الْآخِرَةِ مَغْبُونٌ ...» «٤» مغرور، در دنيا مسكين و در آخرت زيان ديده است.
٦. پيشگيرى و درمان براى پيشگيرى و درمان غرور راههاى زير پيشنهاد مىشود: