ب. قرآن كريم درباره ايثار جانى حضرت على (ع) به‌منظور حفظ جان حضرت رسول (ص) (با توجه به روايات) مى‌فرمايد:
«وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرى‌ نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ» (بقره: ٢٠٧)
و بعضى از مردم براى جستن خشنودى خدا جان خويش را فدا مى‌كنند.
و در جايى ديگر از ايثار ما اخلاق نظامى (ج‌٢) ٩٦ ٦. ضرورت شجاعت در نيروهاى نظامى ص : ٩٥ لى خاندان پيامبر (ص) چنين ستايش مى‌كند:
«وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكيناً وَ يَتيماً وَ اسيراً» (دهر: ٨)
غذاى خويش را با آنكه آن را دوست داشتند به مسكين و يتيم و اسير مى‌خورانند.
ج. همچنين از انصار- كه در حال فقر، از برادران مهاجر خود، با تقسيم اموال و خانه‌هاى خويش پذيرايى كردند و آنان را بر خود مقدّم داشتند- اين‌گونه تمجيد مى‌كند:
«وَ يُؤْثِرُونَ عَلى‌ انْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ» (حشر: ٩)
ديگران را بر خود مقدم مى‌دارند؛ هر چند خود فقير و نيازمند باشند.
ب. ايثار در روايات: امير مؤمنان، على (ع)، مى‌فرمايد:
«الْايثارُ سَجِيَّةُ الْابْرارِ وَ شيمَةُ الْاخْيارِ» «١» ايثار خوى نيكوكاران و شيوه نيكان است.
در جاى ديگر فرمود:
«الْايثارُ احْسَنُ الْاحْسانِ وَ اعْلى‌ مَراتِبِ الْايمانِ» «٢» ايثار نيكوترين احسان و بالاترين مراتب ايمان است.
رسول خدا (ص) درباره ارزش خونهاى پاك شهيدان راه خدا مى‌فرمايد:
«ما مِنْ قَطْرَةٍ احَبُّ الَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ قَطْرَةِ دَمٍ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ» «٣» هيچ قطره‌اى در پيشگاه خداوند، محبوبتر از قطره خونى نيست كه در راه خدا ريخته مى‌شود.
پيامبر (ص) همچنين ارزش ايثار و پاسدارى‌از مرزهاى اسلامى را اين‌گونه بيان مى‌كند: