اخلاق نظامى (ج2)
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٦٤

نماز جماعت و اجتماع بدين سبب نهاده شده كه نماگزار از بى‌نماز باز شناخته شود ... و اگر جماعت نبود، امكان نداشت كسى به صلاحيت ديگرى گواهى‌دهد؛ زيرا آن‌كس كه نماز جماعت نمى‌خواند، در نزد مسلمانان بى‌نماز محسوب مى‌شود؛ چرا كه پيامبر (ص) فرموده است:
كسى‌كه بدون عذر، با مسلمانان در مسجد نماز نگزارد، در واقع بى‌نماز است. «١» همين‌طور آن حضرت در اهمّيت شركت در نماز جمعه مى‌فرمايد:
بهر كس كه سه جمعه متوالى بدون عذر نماز جمعه را ترك نمايد در زمره منافقين محسوب مى‌شود. «٢» ٥. احترام به حقوق ديگران‌ در فرهنگ اسلام، بر لزوم رعايت حق ديگران بسيار تأكيد شده است. احترام به حقوق مردم در همه زمينه‌ها و به شكل عمومى و فراگير از اصول شريعت اسلامى است و عظمت و اهمّيت مراعات حقوق مردم از مرز حقوق الهى نيز فراتر رفته و در سخن امير مؤمنان (ع) نيز حتى مقدّم بر آن شمرده شده است:
«جَعَلَ الل اخلاق نظامى (ج‌٢) ١٦٩ ٥. توسل به معصومين(ع)، شرط سلوك الى الله ص : ١٦٩ َّهُ سُبْحانَهُ حُقُوقَ عِبادِهِ مُقَدَّمَةً لِحُقُوقِهِ، فَمَنْ قامَ بِحُقُوقِ عِبادِاللَّهِ كانَ ذلِكَ مُؤَدِّياً الَى الْقِيامِ بِحُقُوقِ اللَّهِ» «٣» خداوند سبحان حقوق بندگانش را بر حقوق خويش مقدم داشته است؛ هر كس به حقوق بندگان خدا قيام كند، چنين كارى به قيام حقوق الهى خواهد انجاميد.
همچنين امام صادق (ع) در اهمّيت رعايت حقوق همنوعان مى‌فرمايد:
«ما عُبِدَ اللَّهُ بِشَىْ‌ءٍ افْضَلَ مِنْ اداءِ حَقِّ الْمُؤْمِنِ» «٤» خداوند با چيزى برتر از اداى حق مؤمن پرستش نشده است.