حضرت على (ع) درباره صفات نظاميان به مالك اشتر فرمود:
«فَوَلِّ مِنْ جُنُودِكَ انْصَحَهُمْ فى‌ نَفْسِكَ ... وَ اتْقاهُمْ جِيْباً» «١» از لشكريانت كسى را انتخاب كن كه پيش تو پند پذيرتر و پاكدل‌تر باشد.
و. بصيرت و روشن‌بينى: حضرت امير (ع) درباره خصوصيات اصحاب پيامبر (ص) مى‌فرمايد:
«حَمَلُوا بَصائِرَهُمْ عَلى‌ اسْيافِهِمْ» «٢» بينش خويش را بر شمشيرهايشان حمل مى‌كردند [يعنى شمشير زدنشان از روى بصيرت و آگاهى بود].
ز. بردبارى: رزمنده اسلام بايد دربرابر تمام سختيهاى جهاد اعم از شدت فشار دشمن، سنگينى سلاح و مهمات، دورى از شهر و ديار، گرسنگى و تشنگى ... بردبار و صبور باشد.
حضرت على (ع) به مالك درباره بهترين سربازانش فرمود:
«فَوَلِّ مِنْ جُنُودِكَ ... افْضَلَهُمْ حِلْماً مِمَّنْ يَبْطِى‌ءُ عَنِ الْغَضَبِ» «٣» از سپاهيانت كسى را برگزين كه بردبارتر باشد؛ از كسانى كه دير به خشم مى‌آيند.
٤. آداب جهاد الف. اطاعت از فرماندهى: يكى از ويژگى‌هاى فرد نظامى، اطاعت از فرمانده مى‌باشد كه قوام و قدرت جنگ به آن بستگى دارد.
از مسائلى‌كه امير مؤمنان، على (ع)، در جنگ صفين با آن رو به رو گشت، سر باز زدن نيروها از اوامر فرماندهى بود. از اين رو، آنان را نفرين كرده، فرمود: «خدا شما را بكشد كه دل مرا بسيار چركين كرده‌ايد.» «٤» رزمنده‌اى كه از فرمانده‌اش اطاعت نكند، وجود او در بين سپاه، نتيجه‌اى جز بى‌نظمى و هرج و مرج نخواهد داشت و سرانجامِ چنين لشكرى، حتى اگر فرمانده‌اش امام معصوم نيز باشد، جز شكست نخواهد بود.