درس چهارم: پرهيز از غرور و طغيان‌ ١. غرور در لغت و اصطلاح‌ «غرور» در لغت به‌معناى فريب دادن است و «مغرور» به كسى مى‌گويند كه چشم طمع به باطل دوخته وفريفته شده است. «١» غرور در اصطلاح نيز عبارت است از موافقت كردن روح انسان با آنچه كه موافق هواى نفسانى است. «٢» به همين دليل اگر كسى، علم، مال، قدرت و ... خود را برتر از ديگران بداند و به آن ببالد، مغرور مى‌باشد.
٢. نكوهش غرور سخن پيرامون صفت زشت غرور بسيار است. از جمله قرآن كريم، غرور را وعده شيطانى ناميده است و پيروان خويش را از آلودگى به آن بر حذر داشته مى‌فرمايد:
«يَعِدُهُمْ وَ يُمَنّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمْ الشَّيْطانُ إِلَّا غُروُراً» (نساء: ١٢٠)
شيطان به انسانها وعده مى‌دهد و آنها را در آرزو مى‌اندازد. و تمام وعده‌هاى او جز غرور (فريب) نيست.
على (ع) نيز، غرور را نهايت نادانى دانسته مى‌فرمايد:
«كَفى‌ بِالْإِغْتِرارِ جَهْلًا» «٣» مغرور شدن براى نادانى كافى است.