اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٠٢
خاصى به زندگى مىدهد؛ بهگونهاى كه افراد ميل دارند زندگى فردى و اجتماعى خود را تحت نظم و قاعده مشخصى درآورند. «١» نگاهى گذرا به عناوين فراوان كتابهاى قانون و مقرّرات و بودجههاى هنگفتى كه صرف قانونگذارى و تنظيم آنها مىشود و نيز اهميّتى كه تمام ملل جهان براى قانون قائلند، ضرورت نظم فردى و اجتماعى را در زندگى بشر روشن مىكند. تجربه نشان داده است كه فرد يا اجتماعى كه برنامهريزى دقيق و حسابشدهاى داشته باشد، از زندگى بهتر و پيشرفت روز افزونترى برخوردار خواهد بود. به همين ترتيب افراد بىنظم و جوامع بدون برنامه، همواره در رسيدن به اهداف خود ناكام مانده و از مقصد خود دور هستند. اسلام نيز بهعنوان دينى جامع و جهانى، تأكيد فراوانى بر برنامهريزى در زندگى فردى و اجتماعى پيروان خود دارد و از آنها مىخواهد كه در كوچكترين حركت فردى تا بزرگترين تصميم اجتماعى، طبق قانون و بهطور منظم عمل كنند و از خودسرى و بىبرنامگى بهطور جدّى پرهيز نمايند. در اين راستا تمام احكام و مقررات، واجبات، مستحبات، محرمات و مكروهات همه و همه، يك برنامه دقيق و منظم براى يك مسلمان است كه از اول تا آخر زندگى او را تحت يك نظم خاصى درمىآورد.
نمىتوان روى كارى از كارهاى انسان يا دقايقى از عمر آدمى انگشت گذاشت كه در اسلام براى آن برنامهاى تنظيم نشده باشد.
٣. ضرورت نظم در نيروهاى نظامى از واژه «نظامى» برمىآيد كه نظم و انضباط از شرايط حياتى و اساسى نيروهاى مسلح است.
اگر نيروى مسلح بدون نظم و ترتيب باشد، در واقع ماهيت خويش را از دست داده و ديگر نمىتواند تأمين كننده نظم و امنيّت داخلى و خارجى كشور به حساب آيد. بنابراين، مهمترين ركن نيروهاى مسلح، يعنى نظم و انضباط بايد بهگونهاى دقيق و مداوم بر همه رستهها و ردهها حاكم و جارى باشد.
به سه نمونه از نظم و ترتيب نيروهاى صدر اسلام توجه كنيد: