اخلاق نظامى (ج2)
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٥٠

على (ع) در ميدان جنگ، ضمن سفارشهايى به سربازان خود مى‌فرمايد:
«... وَ أَعْطُوا السُّيُوفَ حُقُوقَها وَ وَطِّنُوا لِلْجُنُوبِ مَصارِعَها، وَاذْمُرُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى الطَّعْنِ الدَّعْسِىِّ، وَالضَّرْبِ الطِّلَحْفى‌، ...» «١» حق شمشيرها را ادا كنيد، و پهلوهاى دشمن را به زمين برسانيد (به خاك افكنده و نابود سازيد) خود را به زدن سخت‌ت اخلاق نظامى (ج‌٢) ١٥٥ ٩. رأفت مؤمنان ص : ١٥٣ رين نيزه و محكمترين ضربه شمشير وادار سازيد.
امام خمينى (ره) مى‌فرمايد:
از قواى نظامى مى‌خواهم كه با قدرت تمام اين اشخاصى كه به ناحق در مملكت ما وارد شدند، به اينها خاتمه دهند و آنها را از كشورمان ان‌شاءاللّه به زودى اخراج كنند. «٢» ٧. نمونه‌هاى تاريخى‌ تاريخ اسلام نمونه‌هاى زيادى از پايداريها و رشادتهاى مؤمنان را ثبت كرده است. در جنگهاى صدر اسلام كه نمونه حماسه‌آفرينى و از خود گذشتگى بوده پيامبر (ص) شجاعانه وارد صحنه كارزار مى‌شد و بسان كوه از خود ايستادگى نشان مى‌داد؛ تا جايى كه على (ع)، درباره آن حضرت فرمود:
«كُنَّا إذَا احْمَرَّ ألْبَأْسُ اتَّقَيْنا بِرَسُولِ اللَّه (ص) فَلَمْ يَكُنْ احَدٌ مِنَّا اقْرَبَ الَى الْعَدُوِّ مِنْهُ» «٣» چون كارزار دشوار مى‌شد، ما خود را به‌وسيله رسول خدا (ص) نگاه مى‌داشتيم، چنان‌كه هيچ يك از ما از وى به دشمن نزديكتر نبود.
يكى از تاريخ‌نويسان درباره جنگ احُد و سرسختى آن حضرت در اين جنگ مى‌نويسد:
«پيامبر (ص) در روز احُد سخت نبرد كرد. آن قدر تيراندازى كرد كه تمام تيرهاى آن حضرت تمام شد، و كمانش شكست، و زه او پاره شد.» «٤» على (ع) در تمامى جنگهاى خود با دشمنان خدا چنان شجاعت، سرسختى و فداكارى از خود