اخلاق نظامى (ج2)
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٩

پيامبر (ص) اطاعت از فرماندهى را چنين بيان مى‌فرمايد:
«إنْ أُمِّرَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ حَبَشِىٌّ مُجَدَّعٌ فَاسْمَعُوا لَهُ وَ اطيعُوا ...» «١» اگر يك برده حبشى فرمانده شما شد، حرفش را گوش كرده و اطاعتش كنيد.
على (ع) مالك اشتر را، كه فردى متعهّد و كاردان بود، به فرماندهى سپاه منصوب كرده و خطاب به دو نفر از فرماندهان لشكرش مى‌نويسد:
«وَ قَدْ امَّرْتُ عَلَيْكُما وَ عَلى‌ مَنْ فى‌ حَيِّزِ كُما مالِكَ ابْنَ الْحارِثِ الْاشْتَرِ فَاسْمَعالَهُ وَ اطيعا وَاجْعَلاهُ دِرْعاً وَ مِجَنًّا» «٢» مالك بن حارث اشتر را بر شما و بر آنان كه زير فرمان شما هستند امير و فرمانده ساختم. گوش به فرمانش داده و از او اطاعت كنيد، و او را زره و سپر خويش قرار دهيد.
امام خمينى (ره) خطاب به نماينده خود در سپاه مى‌نويسد:
تبعيت از ... فرمانده كلّ سپاه و از فرماندهان ديگر به حسب سلسله مراتب و مقررات سپاه در جمهورى اسلامى ايران يك وظيفه شرعى الهى است كه تخلفّ از آن علاوه بر تعقيب قانونى، مسؤوليت شرعى دارد.» «٣» ٧. آثار اطاعت از رهبرى‌ اطاعت از رهبرى و تسليم در برابر فرمانهاى او، آثار فراوان و ارزنده‌اى دارد كه در اين‌جا به بيان مهمترين آنها مى‌پردازيم:
الف. وحدت نيروها قرآن كريم بعد از دستور اطاعت از خدا و رسولش به وحدت نيروها امر فرموده است و آنان را از هرگونه اختلاف برحذر مى‌دارد؛ آنجا كه مى‌فرمايد:
«... وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ ...» (انفال: ٤٦)
با يكديگر اختلاف نكنيد، كه سست خواهيد شد. و نيروى شما از بين خواهد رفت.