اخلاق نظامى (ج2)
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١١١

خلاصه‌ ضرورت وجود نظم و انضباط در طبيعت و زندگى اجتماعى انسانها، تا بدان حد است كه موفّقيت و سربلندى يك جامعه بستگى به نظم موجود در آن دارد. بر تمام سازمانها و اركان جامعه به ويژه نيروهاى نظامى، است كه نظم خاص خود را حفظ نموده از هرگونه بى‌نظمى دورى گزينند؛ زيرا آنان مدافعان مردم، برقرار كنندگان امنيّت و مأمور دفع هرگونه تجاوز به كشور مى‌باشند.
نظم در نيروهاى مسلح موجب پيروزى بر دشمنان و سربلندى و افتخار براى ميهن است. جنگهاى صدر اسلام و جنگ تحميلى عراق عليه ايران، خود گواهى بزرگ بر اين مدّعاست.
توجه و تأكيد پيامبر اسلام، ائمه معصوم (ع) و نيز امام راحل (ره) به نظم در نيروهاى مسلح در همه جا و از جمله در احكام انتصاب فرماندهان نظامى كاملًا مشهود است.
رعايت سلسله مراتب و اطاعت از مقام بالاتر يكى از اصول مهم نظامى و بنابر فتواى امام خمينى (ره) واجب شرعى است و تخلف از آن حرام‌ اخلاق نظامى (ج‌٢) ١١٦ ٤. ضرورت صبر براى نيروهاى نظامى ص : ١١٦ مى‌باشد؛ زيرا سرپيچى از فرماندهان موجب سست شدن تشكيلات نظامى، شكست نيروها در جنگ و سرانجام پيروزى دشمن مى‌گردد.
در جهان آفرينش از اتم گرفته تا كهكشان، همه در حال تلاش و تحرّكند. انسان نيز چون مليونها پديده ديگر همواره بايد در راه پيشبرد و بهبود زندگى و سعادت خويش تلاش نمايد.
تلاش و فعاليت در اسلام به‌عنوان يك «اصل» مطرح است و حتى يك سوره قرآن بدان اختصاص يافته است. در روايات اسلامى نيز با تأكيد بر تلاش و فعاليت، از مسلمانان خواسته شده كه از تنبلى و كسالت بپرهيزند تا به عواقب شوم آن همچون خسارت دنيا و آخرت، تنگدستى، عدم موفقيّت، دشمنى با اهل بيت و ...
گرفتار نشوند.
از اين رو، بر نيروهاى مسلح فرض است كه در زمان صلح، به تلاش و كوشش در راستاى آمادگى سازمانى و همبستگى ملى بپردازند، آمادگى رزمى خويش را حفظ و تقويت كنند؛ به تربيت بدنى (بدن‌سازى) اهميّت بدهند؛ آگاهيهاى خود را در راه رسيدن به تكنولوژى پيشرفته ارتقاء بخشند، همچنين در فعاليت‌هاى بهينه‌سازى كشور و اجراى طرحهاى عمرانى و صنعتى مشاركت نمايند، در فعاليتهاى فوق برنامه فردى و محلّى، حضور فعّال داشته باشند و زندگى سراسر افتخار رزمندگان صدر اسلام را الگو و راهنماى زندگى خويش قرار دهند.