ياد مرگ شهوتهاى نفسانى را از بين مى‌برد؛ غفلتها را ريشه‌كن مى‌كند؛ دل را به وعده‌هاى الهى نيرو مى‌بخشد؛ طبيعت را نرم مى‌كند؛ پرچمهاى هوا و هوس را در هم مى‌شكند؛ آتش حرص را فرو مى‌نشاند و دنيا را در نظر انسان كوچك مى‌كند.
٨. آثار عفّت‌ آراستگى به عفت و پاكدامنى، چون ديگر فضايل ارزشمند اخلاقى، آثار فراوانى را در پى دارد كه مهمترين آنها عبارتند از:
الف. بى‌نيازى: قرآن كريم خطاب به كسانى كه در بحران غريزه جنسى قرار دارند و توانايى ازدواج و تشكيل خانواده ندارند، مى‌فرمايد:
«وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ...» (نور: ٣٣)
كسانى كه امكانى براى ازدواج نمى‌يابند، بايد پاكدامنى پيشه كنند تا خداوند از فضل و بركات [مادى و معنوى‌] خود آنان را بى‌نياز گرداند.
ب. پارسايى: عفت‌ورزيدن به‌هنگام رويارويى با اميال سركش شكمى‌و جنسى وخوددارى از محرمات الهى مصداق واقعى پارسايى براى انسان با ايمان است. امير مؤمنان (ع) دراين‌باره مى‌فرمايد:
«الْوَرَعُ، ثَمَرَةُ الْعَفافِ» «١» ورع و پارسايى، ثمره پاكدامنى است.
ج. قناعت: قرآن كريم درباره كسانى كه به دليل هجرت و جهاد در راه خدا، اموال خود را ازدست داده‌اند و على‌رغم قرارگرفتن درتنگناهاى شديد مالى تنها به‌خاطر عفّت و پاكدامنى قناعت كرده و دست نياز به‌سوى احدى دراز نكرده‌اند، مى‌فرمايد:
«يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ ...» (بقره: ٢٧٣)
از شدّت پاكدامنى [و قناعتى كه دارند،] فرد ناآگاه آنها را بى‌نياز مى‌پندارد.
حضرت على (ع)، ضمن تأكيد بر لزوم عفت، به اثر آن اشاره كرده، مى‌فرمايد: