ج. اخلاص‌ كسى كه صاحب يقين باشد، اعمال و نيات او خالص مى‌شود و جز رضاى خدا كسى و چيزى را در نظر نمى‌گيرد. على (ع) نهايت درجه يقين را «اخلاص» مى‌داند:
«غايَةُ الْيَقينِ الْإِخْلاصُ» «١» د. زهد از ديگر آثار يقين زهد است؛ زيرا كسى كه يقين به فنا و زوال دنيا دارد، هيچ‌گاه به آن دل نمى‌بندد. امام على (ع) فرمود:
«الزُّهْدُ ثَمَرَةُ الْيَقينِ» «٢» ه. توكّل‌ كسى كه يقين دارد در عالم هستى مؤثرى جز خدا نيست، در تمام امورش فقط به خدا توكل نموده، اعتمادش تنها به قدرت لايزال الهى مى‌باشد كه يكى ديگر از آثار يقين است. على (ع) مى‌فرمايد:
«التَّوَكُّلُ مِنْ قُوَّةِ الْيَقينِ» «٣» اخلاق نظامى (ج‌٢) ٣٢ ٣. اخلاقيات مجاهد ص : ٣١ توكّل، نشانه قوّت يقين است.
و. رضا و تسليم‌ از ثمرات ارزشمند ديگر يقين، رضا و تسليم است صاحب يقين، در برابر آنچه از سوى خداوند برايش مقدّر شده است. او در برابر قضاى الهى تسليم است. امام على (ع) مى‌فرمايد:
الرِّضا ثَمَرَةُ الْيَقينِ» «٤» رضا ثمره يقين است.
امام صادق (ع) مى‌فرمايد: