معناى سخن پيامبر (ص) اين است كه مؤمن تا جهاد نكند و يا در حال صلح، آمادگى جهاد در راه خدا را نداشته باشد، نوعى نفاق پنهان يا ضعف ايمان دارد كه جز با جهاد يا آمادگى براى آن مداوا نخواهد شد.
با چنين ارتباط تنگاتنگى كه ميان ايمان و جهاد نهفته است، ضرورتِ دو چندان جهاد و يا آمادگى براى آن در بين نيروهاى مسلّح اسلام آشكار مى‌شود.
٥. ايمان، رمز پيروزى‌ بدون ترديد وجود ايمان در دل نيروهاى مسلّح سبب سرافرازى و پيروزى آنان خواهد شد؛ چنان‌كه عدم آن، سيه‌روزى و خوارى را در پى خواهد داشت. قرآن مجيد چنين رهنمود مى‌دهد:
«قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا الَّا احْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ انْ يُصيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ اوْ بِايْدينا فَتَرَبَّصُوا انَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ» (توبه: ٥٢)
بگو: آيا جز يكى از دو نيكى (شهادت يا پيروزى) را براى ما انتظار مى‌كشيد؟ ما انتظار داريم كه خداوند شما را به عذابى از سوى خود يا با دست ما گرفتار سازد. پس در انتظار بمانيد. ما نيز با شما منتظر مى‌مانيم.
امام امّت، پيروزى بر رژيم ستمشاهى را مرهون ايمان مردم دانسته، مى‌فرمايد:
شما رمز پيروزى‌تان را ديديد و ديديد كه بر همه قدرتهايى كه پشتوانه اين قدرت شيطانى (رژيم شاه) بود، پيروز شديد و ديديد كه رمزش اين بود كه ايمان داشتيد و «اللّه اكبر» همراه شما بود.» «١» ايشان چنين سنّتى را در گذر تاريخ جارى مى‌داند و اظهار اميدوارى مى‌كند كه ملّت سلحشور ايران با ايمان خويش بر قدرتهاى شيطانى فايق آيد:
من اميد اين را دارم كه همان‌طورى كه در صدر اسلام، قدرت ايمان، آن امپراتوريهاى بزرگى كه- تقريباً همه دنياى آن وقت بود- سلطه داشتند و همه قدرتها دست آنها بود و ارتش اسلام با ايمان خودش و با اعتقاد به مبدأ و معاد، غلبه كرد بر آنها، شما هم- در عين حالى كه مقابل‌