اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٢٦
رسول خدا براى او دعا فرمود. مدتى نگذشت كه در جنگى همراه پيامبر (ص) شركت كرد و او دهمين شهيد جنگ بود. «١» ١٠. آثار يقين يقين، برترين درجه كمال ايمان و بالاترين فضيلت انسانى است. كسى كه به قله بلند يقين رسيده باشد، تمامى صفات و اخلاق حسنه را نيز كسب كرده است.
يقين قلبى، آثارى براى فرد دارد كه به برخى اشاره مىكنيم:
الف. آرامش روحى كسى كه صاحب يقين باشد چنان آرامش روحى و اطمينان قلبى پيدا مىكند كه همه مصيبتها و ناگوارىها در نظرش آسان گرديده و كوچك مىشود. امام صادق (ع) مىفرمايد:
«إِنَّ اللَّهَ تَعالى بِعَدْلِهِ وَ قِسْطِهِ جَعَلَ الرَّوْحَ وَالرَّاحَةَ فِى الْيَقينِ وَالرِّضا وَ جَعَلَ الْهَمَّ وَالْحُزْنَ فِى الشَّكِّ وَالسَّخَطِ» «٢» خداوند به عدل و داد خود نشاط و آسايش را در يقين و رضا قرار داده است و غم و اندوه را در شك و ناخوشنودى.
ب. صبر دومين نتيجه پرثمر يقين، صبر و استقامت در برابر مشكلات زندگى مىباشد. حضرت على (ع) مىفرمايد: صبر، ثمره يقين است:
«الصَّبْرُ ثَمَرَةُ الْيَقينِ» «٣» و نيز فرموده است:
اگر (برخى از ما مسلمانان) دچار ضعف يقين نبوديم در برابر رنج و سختى كمى كه اميدواريم در آينده نزديك برطرف شود و در آينده دور (قيامت) ثواب بزرگ آن نصيبمان گردد، زبان به شكايت نمىگشوديم. «٤»