خلاصه‌ توسّل به‌معناى اتّخاذ وسيله است براى نزديك شدن به چيزى يا رسيدن به هدفى. از آنجا كه انسان موجودى دو بعدى است، وسايلى هم كه مى‌توانند او را در رسيدن به كمال يارى بخشند، هم از سنخ مادّى و هم از سنخ معنوى هستند. وسايل معنوى بسيارند به‌طور كلّى هر كار خيرى مى‌تواند وسيله‌اى براى رسيدن به كمال باشد.
يكى از بارزترين مصاديق توسّل، توسل به انسانهاى برتر است. چنانكه پيامبر (ص) و خاندان پاك آن حضرت نيز بارزترين مصاديق انسانهاى برتراند.
ارتباط دائم با اهل بيت پيامبر (ع) موجب رشد و تعالى اخلاق و فضيلت است. توسّل به ائمّه معصوم (ع) شرط اساسى سلوك الى اللّه است و هيچ وسيله ديگرى جايگزين آن بزرگواران در اين جهت نيست.
ائمّه معصومين (ع) عاشق واقعى و مفسّر حقيقى قرآن بودند و آن را با اشتياق فراوان تلاوت مى‌كردند.
ايشان كلام خدا را بر هر كلام ديگرى ترجيح داده آن را تقديس مى‌نمودند. پيامبر (ص) تأكيد داشت كه مسلمانان قبل از تلاوت قرآن دندانهايشان را مسواك بزنند و دهانشان را پاكيزه كنند. آن بزرگواران تا آنجا كه امكان داشت كتاب خدا را تلاوت مى‌كردند و قرآن، با صوت خوش و آداب خوب آنان جلوه‌اى ديگر مى‌يافت؛ به‌گونه‌اى كه هر شنونده‌اى را جذب زيبايى خود مى‌كرد؛ و گاه مى‌شد كه ايشان خواندن قرآن را در سه روز به پايان مى‌بردند. اغلب شبها پيش از خوابيدن قرآن مى‌خواندند و جالب‌تر آنكه پيامبر و امامان (ع) همه قرآن را از حفظ داشتند و اين كتاب عزيز را در قلب خويش جاى داده بودند.
پرسش‌ ١. معناى توسل و انس با قرآن را بيان نماييد.
٢. پاسخ امام صادق (ع) در توضيح ميسّر از بيان وضع همسايه‌اش چه بود؟
٣. آيا اعمال شايسته‌اى مثل نماز، روزه و زكات مى‌توانند جايگزين ولايت اهل بيت (ع) شوند؟
علت آن را بيان كنيد.
٤. كلام امير مؤمنان (ع) را درباره ظاهر و باطن قرآن بياوريد.
٥. امام سجاد (ع) چگونه قرآن را تلاوت مى‌كرد؟
٦. به چه دليل امامان (ع) همه قرآن را از حفظ بودند؟