٣. حضور قلب: خضوع و خشوع و حضور قلب دربرابر خداوند بزرگ در اداى واجبات از ديگر مصاديق بارز اهتمام شمرده شده است.
رسول گرامى اسلام (ص) مى‌فرمايد:
«لا تَلْتَفِتُوا فى‌ صَلاتِكُمْ فَانَّهُ لا صَلاةَ لِمُلْتَفِتٍ ...» «١» در نمازتان به غير خدا توجّه نكنيد؛ زيرا براى كسى كه به غير خدا توجّه دارد، نماز [كامل‌] ى نيست.
ب. اجتماعى‌ پاره‌اى ديگر از دستورالعملها در اسلام وجود دارند و شايسته است مسلمانان به اين دستورالعملها عنايت ويژه‌اى داشته باشند و در برپايى آن به بهترين وجه ممكن اهتمام ورزند. موارد زير از جمله مهمترين دستورالعملهاى اجتماعى است:
١. پيروى از ولىّ فقيه‌ از آنجا كه ولى فقيه، ولايتش شعبه‌اى از ولايت خدا و رسول است، پيروى‌از او نيز بر همگان واجب خواهد بود. اگر كسى از دستورهاى «ولى فقيه» اطاعت نكرد، از دستورات خدا و رسول اطاعت نكرده و از فرامين آنها سر باز زده است. چنان كه امام صادق (ع) مى‌فرمايد:
«... فَانّى‌ قَدْ جَعَلْتُهُ عَلَيْكُمْ حاكِماً فَاذا حَكَمَ بِحُكْمِنا فَلَمْ يَقْبَلْهُ مِنْهُ فَانَّمَا اسْتَخَفَّ بِحُكْمِ اللَّهِ وَ عَلَيْنا رَدَّ وَ الرَّادُ عَلَيْنَا الرَّادُّ عَلَى اللَّهِ وَ هُوَ عَلى‌ حَدِّ الشِّرْكِ بِاللَّهِ» «٢» من چنين فردى [فقيه جامع‌الشرايط] را بر شما حاكم كردم. پس اگر او طبق دستور ما حكم داد و كسى آن را نپذيرفت، حكم خدا را سبك شمرده و ما را ردّ كرده است و آن كسى كه ما را ردّ كند، خدا را ردّ كرده و اين در حدّ شرك به خداست.
٢. رعايت مقرّرات اجتماعى‌ رعايت قوانين و مقرّراتى كه براى حفظ نظام جامعه، دورى از هرج و مرج و گسترش عدالت اجتماعى به‌وسيله حكومت و دولت اسلامى وضع مى‌شوند، بر همگان لازم است. از آن‌جا كه اين‌گونه مقرّرات از امور عقلايى هستند و براى جامعه ضرورت دارند، مورد تأييد شرع نيز