درس نهم: صبر و ثبات و حفظ اسرار نظامى‌ ١. تعريف صبر «صبر» در فارسى، مرادف شكيبايى، خويشتندارى و بردبارى است. «١» راغب اصفهانى آن را چنين شرح كرده است: «صبر، واداشتن نفس است به آنچه كه مقتضاى دين و خرد است و نگهدارى آن است از آنچه كه شرع و عقل آن را نمى‌پسندد.» «٢» و در يك جمله، صبر عبارت است از پايدارى، بردبارى و استقامت در برابر مشكلات.
على (ع) در اهميّت صبر مى‌فرمايد:
«الصَّبْرُ مِنَ الْايمانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ ...» «٣» صبر براى ايمان، چون سر براى پيكر است.
همان‌گونه كه پيكر بى‌سر، زندگى را ناگزير بدرود مى‌گويد، ايمانِ بى‌صبر هم نمى‌تواند به حيات خويش ادامه دهد.
باز آن حضرت در سخن حكيمانه ديگرى، صبر را به اندازه يك لشكر، براى مؤمن سودمند دانسته مى‌فرمايد:
«الصَّبْرُ خَيْرُ جُنُودِ الْمُؤْمِنِ» «٤» صبر پرسودترين لشكر مؤمن است.