ه. ياد مرگ: در قرآن كريم و احاديث ائمّه معصوم (ع) سعى زيادى شده است كه انسان مرگ را فراموش نكند و به ياد عالم قيامت باشد. مؤمن دنيا را موقّت و زودگذر مى‌بيند و هيچ‌گاه به آن دل نمى‌بندد و با يادآورى مرگ و قيامت، براى منزل ابدى آخرت توشه ذخيره مى‌كند.
رسول اكرم (ص) مى‌فرمايد:
«اكْثِرُوا مِنْ ذِكْرِ الْمَوْتِ فَانَّهُ يُمَحِّصُ الذُّنُوبَ وَ يُزَهِّدُ فِى الدُّنْيا» «١» مرگ را هميشه به ياد داشته باشيد كه باعث پاكى گناهان و زهد و بى‌رغبتى در دنيا مى‌شود.
على (ع) مى‌فرمايد:
«مَنْ ذَكَرَ الْمَوْتَ رَضِىَ مِنَ الدُّنْيا بِالْيَسيرِ» «٢» كسى‌كه به ياد مرگ باشد، به اندك دنيا خشنود مى‌شود.
٧. فوايد قناعت‌ قناعت فوايد فراوانى دارد كه به چند نمونه آن اشاره مى‌كنيم:
الف. حفظ دين: حفظ و سلامت دين يكى از مهمّترين فوايد قناعت است. حضرت على (ع) فرمود:
«اقْنَعُوا بِالْقَليلِ مِنْ دُنْياكُمْ لِسَلامَةِ دِينِكُمْ فَانَّ الْمُؤْمِنَ الْبُلْغَةُ الْيَسيرَةُ مِنَ الدُّنْيا تَقْنَعُهُ» «٣» براى سلامتى دينتان به اندكى از دنيا بسنده كنيد؛ زيرا سهم اندكى از دنيا مؤمن را قانع مى‌كند.
اجراى برنامه‌هاى دينى كه سعادت دنيا و آخرت را تأمين مى‌كند، نياز به فرصت دارد و اگر تمام يا بيشتر عمر انسان صرف زندگى مادى شود، ديگر نمى‌تواند به تهذيب نفس و انجام اعمال دينى بپردازد. از اين رو، امير مؤمنان (ع) مى‌فرمايد:
«كَيْفَ يَسْتَطيعُ صَلاحَ نَفْسِهِ مَنْ لا يَقْنَعُ بِالْقَليلِ» «٤» كسى‌كه به اندك قانع نباشد، چطور مى‌تواند خويشتن را اصلاح كند؟!